นางฟ้าล่าผี ปี2 ตอนที่ 12

16 pages

นางฟ้าล่าผี ปี2 ตอนที่ 12

 

บุญเพ็งในร่างคมแบกแบมขึ้นบ่าแล้วเดินหายไปในป่ารกร้างไร้ผู้คน เงาดำเคลื่อนตามหลังจนมืดมิดไปหมด

 

ปาล์มสะดุ้งตื่นขึ้น หายใจถี่รัว นึกทบทวนภาพนิมิตที่เห็นอย่างไม่แน่ใจว่าจริงหรือเท็จ “พี่แบม?”

 

หน้าบ้านอาพิม จอร์จปรับไฟหัวตัดแก๊สตัดจากสีส้มให้กลายเป็นสีฟ้า เสียงแก๊สฟู่ฟ่าน่ากลัว “คราวนี้ไม่เหลือซากแน่นอน” จอร์จยิ้มให้ทุกคน แล้วจัดการจ่อไฟแก๊สลงไปที่ไม้เท้า ไม้เท้าถูกไฟแก๊สอันร้อนแรงไหม้เป็นจุณ เอโกะและแอนนายิ้มดีใจ เมื่อไม้เท้าไหม้จนเป็นขี้เถ้า อันเป็นที่พอใจแล้วจอร์จก็หยุดเผาดับไฟแก๊สลง “ได้ผลจริงๆ ด้วย”

เอโกะเอะใจ “ไม่น่าเชื่อว่าไฟจะเผาไม้เท้าได้”

“หึๆๆ ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างจอร์จจะทำได้”

อาพิมรู้สึกสะดุดใจจึงเอาเศษผ้าลองปัดดู ผงเถ้าปลิวหายไปเผยให้เห็นไม้เท้าเหมือนเดิมราวกับไม่เกิดอะไรขึ้น “ไม้เท้านี่...เป็นอาวุธคู่กายบุญเพ็ง ของมีอาคมขนาดนี้มันคงใช้วิธีง่ายๆแบบนี้ไม่ได้หรอก”

จอร์จหนักใจ “จริงด้วยครับ...ทั้งน้ำกรด  ทั้งเครื่องตัดเหล็ก นี่ขนาดไฟความร้อนสูงยังไม่สำเร็จเลย”

“ครูคะ...ครูคะ!” ปาล์มวิ่งกระหืดกระหอบลงมา “หนูฝันร้ายอีกแล้วคะครู”

“เธอฝันว่าอะไร?”

“หนู...หนูฝันว่าพี่แบมถูกผู้ชายไว้หนวด ไว้เคราท่าทางน่ากลัวจับตัวไป”

อาพิมพ์มองไม้เท้าเครียด “แบม!...  เอโกะ...เธอลองติดต่อแบมสิ”

เอโกะลองติดต่อแต่ไม่มีคนรับสาย แอนนาแนะ “งั้นเธอลองติดต่อตั้มซิ  ตั้มน่าจะเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับแบม”

เอโกะพยักหน้าแล้วเปลี่ยนเป็นเบอร์ตั้ม  เพียงชั่วครู่ก็มีคนรับสาย “ฮัลโหล...”

“ฮัลโหล...”

“เฮ้ย.นั่น หมอท๊อปใช่ไหม? แล้วทำไมมือถือของตั้มถึง?”

“ตั้มประสบอุบัติเหตุครับ ผมให้ยานอนหลับเพื่อที่คนไข้จะได้พักผ่อน”

“แล้ว...แล้วแบมล่ะคะ”

16 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ

Back to Top