คลื่นชีวิต ตอนที่ 20

20 pages

เวลาผ่านไป ที่ห้องทำงานของสาธิต สาธิตนั่งเหมือนคนที่กำลังจมกับโลกของตัวเอง พิเชษมองสาธิตแล้ว ถอนใจ เข้าใจกับภาวะความรู้สึกของสาธิต เอ่ยถามเพื่อน

“..แกคงไม่ทำกับคุณจีอย่างที่บอกคุณหญิงจริยาใช่ไหม?” สาธิตไม่ตอบยังนั่งนิ่งจมอยู่กับความเจ็บปวด

“แกกับฉันเจอคดีชนแล้วหนีมาตั้งเยอะ กี่คนวะที่รอดคดีแล้วยังตามดูแลเหยื่ออย่างคุณจี โดนแกด่า โดน ไล่เหมือนหมูเหมือนหมา คุณจีก็ยังพยายามช่วยแกกับคุณน้า คิดดีๆ ไอ้ธิต! กระสุนทุกเม็ดที่คุณจีเสี่ยงช่วยแกมัน เป็นกระสุนจริง และทุกครั้งที่เขาถูกยิง เขาเจ็บจริง และเกือบตายจริง” พิเชษเอ่ยเตือนเพื่อน สาธิตยืนฟังนิ่ง

“แกอย่าลืม แกเป็นทนาย แกก็มีเหตุผลแก้ต่างอุทรณ์ความผิดให้ลูกความแกได้ แล้วทำไมแกถึงอุทรณ์ ให้คุณจีไม่ได้??” พิเชษย้อนถาม

“ฉันจะให้โอกาสเขา?! ไม่ว่าคืนนั้นเขาจะหนีความผิดด้วยเหตุผลอะไร..ถ้าวันนี้..เขามาหาฉัน และยอมรับ ความผิดอย่างสมศักดิ์ศรี...ฉันจะให้อภัยเขา!” สาธิตจุก เหมือนโดนพิเชษชกเข้าทะลุอกเต็มๆ

“ไอ้ธิต..”

“แต่ถ้าคืนนี้เขามาหาฉัน..เพื่อเอาตัวมาแลกความผิด นั่นแปลว่า..โอกาสสุดท้ายที่ฉันให้..มันจบแล้ว!” สาธิตเอ่ยอย่างตัดสินใจแล้ว

 

เวลาต่อมา ที่คอนโดของจีราวัจน์

“อะไรนะ?!!..ป่านนี้จียังไม่กลับมาอีกเหรอ ?” จริยาพูดกับสุกี้ด้วยความไม่พอใจ จะหยิบมือถือโทรหา จีราวัจน์อย่างร้อนใจ

“อย่าโทรเลยครับ!” สุกี้เสียงแข็งห้ามจริยา จริยามองสุกี้

“ผมขอร้อง..ถ้าคุณหญิงไม่รักจี ก็สงสารจีบ้าง อย่าบีบบังคับจีไปมากกว่านี้เลยครับ  จีไม่เคยรักใคร  พอจะรัก..ก็เจอแบบนี้  เท่านี้จีก็เจ็บมากพออยู่แล้ว...ให้เวลาจีบ้างเถอะครับ” สุกี้สงสารและเข้าใจจีราวัจน์

จริยาชะงักมือที่จะกดโทรหาจีราวัจน์  แล้วหันไปมองหน้าต่าง ซ่อนความเจ็บปวดที่ตัวเองก็สงสาร จีราวัจน์ไม่แพ้สุกี้

“จี..แกอยู่ไหน ?” จริยาพึมพำ

 

 

ที่บ้านของสาธิต สาธิตกำลังนั่งด้วยสีหน้าเครียด สายตามองที่นาฬิกาเหมือนรอเวลา และภาวนาขอให้สิ่ง ที่ตนกลัว..จะไม่เกิดขึ้น ทันใดนั้น ! ท่ามกลางความเงียบ…ได้ยินเสียงรถขับมาจอดหน้าบ้านของสาธิต

จีราวัจน์นั่งนิ่งอยู่ในรถกำลังลังเลว่าควรจะเปิดประตูรถลงไปดีไหม? สาธิตยังนั่งที่เดิมหลับตา และกำมือ แน่น เหมือนพยายามภาวนาครั้งสุดท้ายว่า..จงอย่าเกิดขึ้น !

20 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ