เหมือนคนละฟากฟ้า ตอน 4

บทละครโทรทัศน์
25 pages

เหมือนคนละฟากฟ้า  ตอน 4

บทโทรทัศน์ : เบญจธารา

บ้านวริศรักษ์ แขกทยอยเข้ามาร่วมงาน เถกิงกับกรรณิการ์ในชุดบ่าวสาว ภูมิฐาน สมวัย เดินต้อนรับแขก สีหน้าทุกคนดูยิ้มแย้ม ยินดี คุณผ่องกับเพ็ญศรี  ชัชรัณยืนทักทายแขกนักธุรกิจอยู่อีกด้าน  แขกเข้ามาไหว้คุณผ่อง

“สวัสดีค่ะคุณผ่อง” คุณผ่องยิ้มรับ

“ถ้าไม่ใช่งานสำคัญ  ดิฉันคงไม่มีโอกาสได้พบคุณผ่อง คุณเถกิงครองตัวเป็นม่ายมานาน  คุณกรรณิการ์คนนี้คงเป็นคนที่พิเศษจริงๆ ที่ยอมให้คุณเถกิงแต่งงานอีกครั้งได้” คุณผ่องยิ้มแต่เย็นชามาก เพ็ญศรีตอบแทน

“การออกงานบ่อย ๆ  อาจจะไม่ได้ช่วยให้รู้ว่าอะไรควรหรือไม่ควรนะคะ”

แขกรีบสะกิดกัน “ดิฉันกับคุณพี่ขอตัวไปคุยกับเพื่อนทางด้านโน้นนะคะ”

 

แขกทั้งสองคนรีบเดินห่างออกมา

“คุณพี่สติหลุดเหรอคะ  ไปพูดชื่นชมเมียใหม่กับแม่ของเมียเก่าแบบนั้น”

“มันเคยปากน่ะ ไปงานใครก็ต้องชมเจ้าของงานสิ ไม่เคยสอพลอพลาดขนาดนี้มาก่อนเลย”

 

เพ็ญศรีมองไปทางกรรณิการ์ด้วยสายตาเกลียดชัง  เพ็ญศรีหยิบมือถือขึ้นมากดส่งข้อความ

 

รถแท็กซี่ของสนามบิน เสียงข้อความเข้า  อรัญญาหยิบขึ้นมาอ่านอย่างหงุดหงิด

“อีกนานไหมกว่าจะถึงน่ะ”

“เข้าซอยลัดไปอีกสิบนาทีก็ถึงครับ”

รถแท็กซี่เลี้ยวเข้าซอย  อรัญญาพิมพ์ข้อความตอบเพ็ญศรี

 

ภายในซอยบ้านวริศรักษ์ รถของอรัญญาที่กำลังจะวิ่งเข้าไปในซอยด้วยความเร็ว  จู่ๆ ก็มีรถวิ่งออกจากซอยตัดหน้ารถแท็กซี่  รถแท็กซี่เบรกสุดตัวจนอรัญญาที่ไม่ทันตั้งตัวหัวกระแทกกับเบาะหน้า  ปึ้ก!

“ขับรถยังไงของแก”

“ขอโทษครับ จู่ ๆ คันโน้นก็ขับออกมาตัดหน้า ผมตกใจเลยเหยียบเบรกแรงไปหน่อย”

“งั้นก็รีบไปได้แล้ว”

“ยังไปไม่ได้ครับ”
“ทำไม?”

คนขับรถชี้ไปด้านหน้ารถ อรัญญาเห็นว่าเซมกับเจนจันทร์กำลังยืนโวยวายทะเลาะกันที่หน้ารถ ไม่ยอมขยับรถ

“ฉันบอกแล้วว่าอย่าขับเร็ว”

“จะบ่นทำไมนักหนา  รำคาญ!”

อรัญญามองอย่างหงุดหงิด “ก็บีบแตรไล่มันสิ”

คนขับรถบีบแตรไม่แรงมาก เป็นจังหวะ  ปิ๊น!ปิ๊น!ปิ๊น! แต่เซมกับเจนจันทร์ไม่สนใจจะหันมาด้วยซ้ำ

25 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ

Back to Top