เหมือนคนละฟากฟ้า ตอน 5

บทละครโทรทัศน์
22 pages

เหมือนคนละฟากฟ้า  ตอน 5

บทโทรทัศน์ : เบญจธารา

ห้องทำงานภูมิ โรงแรม Blue Moon ชงโคหันมาด้วยอาการหัวเสีย เอ็ดภุชงค์ ต่อหน้าสามีภูมิ

“แกหายหัวไปเป็นปีๆ  เพราะไอ้เรื่องศิลปินบ้าบอนั่นอีกแล้วใช่ไหม”

“ผมไปฝึกงาน”

“งานอะไร”

“ผมยังไม่อยากบอกตอนนี้”

“แม่ถามแกก็ต้องตอบ” ภุชงค์นิ่งสีหน้าบ่งบอกว่าไม่ตอบแน่ “เล็ก!!”

ชงโคหยิบของบนโต๊ะ เขวี้ยงใส่ภุชงค์ ภุชงค์ยืนนิ่งไม่หลบ

“ยืนห่างกันแค่นี้  ไม่ต้องตะโกนหรอกครับ ผมไม่ได้หูหนวก”

“ตอบมาว่าแกหายหัวไปไหนมา  ฉันกับพ่อแกคิดว่าจะตายซะแล้ว”

“แม่เคยสนใจด้วยเหรอครับ  ว่าผมจะอยู่หรือตาย..”

ภูมิตกใจจับแขนภุชงค์ “อย่าพูดแบบนั้นกับแม่นะเล็ก”

“ฉันคงจะสนใจมากกว่านี้ถ้าคนที่ยืนตรงนี้เป็นพี่ชายแก”

ภูมิไกล่เกลี่ย “คุณชงโค..ใจเย็นๆ นะครับ”

“ฉันไม่ได้ขอความเห็น  ไม่ต้องพูด” ภูมินิ่ง “ไม่ใช่เพราะมันเหรอที่ทำให้...”

ภูมิได้แต่ยืนนิ่งมองชงโคน้ำตาร่วง  ภุชงค์สะเทือนใจที่ปมความเจ็บปวดถูกสะกิดให้เจ็บอีกครั้ง

“ถ้าผมตายแล้วพี่ภัทรจะกลับมาได้ ผมจะทำทันที มันคงทำให้แม่ได้ภูมิใจกับผมสักที”

“คนไม่เอาไหนอย่างแกน่ะเหรอ...ไม่มีวัน”

“พี่ ภัทรเขาไปสบายแล้ว อย่างน้อย..ก็สบายกว่าคนที่ยังอยู่ตรงนี้ คนดีอย่างพี่ภัทรต้องได้ขึ้นสวรรค์   ผิดกับผมที่ยังมีชีวิตแต่ความรู้สึกช่างตรงกันข้าม”

“ก็ไม่ต่างจากฉัน” ชงโคโกรธ “ทำไมไม่เป็นแก ทำไมต้องเป็นภัทร ทำไมแกไม่ตายๆ ไปซะ ทำไม  ทำไม!”

“ชงโค..พอได้แล้ว พอแล้ว” ภูมิยึดแขนของชงโคไว้ ชงโคมีอาการเซยืนไม่อยู่ ชงโคมองหน้าภูมิ  ภูมิตกใจกับภาพที่เห็น ชงโคเห็นเลือดกำเดาไหลออกมา “ชงโค!!”

“แม่!!!” ภุชงค์กับภูมิตกใจมากกับอาการของชงโค

 

โรงพยาบาล ภุชงค์กับภูมิวิ่งตามเตียงพยาบาลที่เข็นร่างของชงโคเข้าห้องฉุกเฉิน ภุชงค์กับภูมิถูกกันให้ยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ภุชงค์เครียด  ภูมิเครียดถึงที่สุด

“แม่เป็นความดันตั้งแต่เมื่อไหร่”

“สองปีแล้ว พ่อเพิ่งรู้ไม่นาน...เล็กไม่น่าทำกับแม่เขาแบบนี้”

“พ่อ”

“พ่อขอได้ไหม  อย่าทำร้ายแม่เขาอีกเลย”

 

22 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ

Back to Top