เหมือนคนละฟากฟ้า ตอน 21

บทละครโทรทัศน์
18 pages

เหมือนคนละฟากฟ้า ตอน 21

บทโทรทัศน์ : เบญจธารา

ห้องรับแขก ตึกเล็ก คุณผ่องกำลังดูแบบสถานที่ในการจัดงานกับเพ็ญศรี

“ส่วนนี้เป็นโบรชัวร์ของโรงแรมริมแม่น้ำ ถ้าในตัวเมืองห้าดาวก็จะเป็นกลุ่มนี้ค่ะ คุณท่านจะเชิญแขกสักกี่ร้อยคะ”

“ตีไว้สักพันคนก่อน  แขกจากเชียงรายของทางรสิกาญจน์อีก”

“ศรียินดีด้วยนะคะ ในที่สุดคุณชัชก็ต้องเดินตามทางที่คุณท่านต้องการจนได้”

“ถ้าลูกหลานมันคิดว่าจะฉลาดกว่าฉันมันก็คิดผิด”

“จริงค่ะ  บทเรียนของพี่สินีทำให้ประมาทกับคุณชัชไม่ได้เลย” คุณผ่องหันขวับมองเพ็ญศรี

“ศรีไม่ได้จะย้ำว่าเรื่องพี่สินีเป็นความผิดพลาดของคุณท่านนะคะ”

“แต่ฉันก็ได้ตาชัชมา”

“หลานที่ทำให้คุณท่านได้มีโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง”

“เพ็ญศรี!” เพ็ญศรีสะดุ้ง “ศรีขอโทษค่ะ”

“หล่อนนัดคุณละอองให้ฉันสิ  ฉันจะปรึกษาเรื่องสินสอดสักหน่อย”

“ค่ะ..” เพ็ญศรีจะลุกออกไป

“คุณท่านคะ!” มาลัยเข้ามาด้วยท่าทีตื่นตกใจ

“เป็นอะไร  ทำไมต้องทำหน้าแตกตื่นขนาดนั้นแม่มาลัย”

“คุณชัชกับคุณกิ่ง...รถคว่ำค่ะ!” โบรชัวร์ในมือของคุณผ่องหล่นลงพื้น

 

โรงพยาบาล โยทกากับภุชงค์เข้ามาด้วยความรีบร้อนที่หน้าห้องฉุกเฉินเจอกับพยาบาลที่ออกมาจากห้องฉุกเฉิน

“คนไข้อุบัติเหตุรถคว่ำอยู่ที่ไหนคะ ปลอดภัยหรือเปล่า”

“คนไข้มีเลือดคั่งในสมองค่ะ ต้องรับการผ่าตัดด่วน” โยทกาช็อคขาอ่อน ภุชงค์รีบเข้ามาประกบ

“ห้องผ่าตัดไปทางไหนครับ” พยาบาลชี้ไปทางที่ต้องผ่านห้องฉุกเฉินไป

“ขอบคุณครับ” โยทกาจะรีบไป

ขณะที่โยทกาจะก้าวผ่านหน้าห้องฉุกเฉิน  ประตูห้องฉุกเฉินถูกเปิดออกเป็นชัชรัณก้าวออกมา

“โยทกา....” โยทกาหันมาเห็นชัชรัณที่มีผ้าก๊อซติดที่หัว  แต่เสื้อของชัชรัณมีเลือดเปื้อน

“คุณชัช!” โยทกาเข้ากอดร้องไห้ด้วยความเป็นห่วง “ฉันเป็นห่วงคุณแทบแย่  ฉันคิดว่าคุณ..”

ชัชรัณกอดปลอบโยนโยทกา “ผมแค่เจ็บนิดหน่อย  อย่าร้องไห้เลยนะ”

ภุชงค์มองภาพชัชรัณกับโยทกาด้วยสีหน้าสะเทือนใจ

“แล้วคุณกิ่งล่ะคะ โยได้ยินเสียงคุณกิ่งในรถด้วย”

18 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ