เหมือนคนละฟากฟ้า ตอน 22

บทละครโทรทัศน์
18 pages

เหมือนคนละฟากฟ้า ตอน 22

บทโทรทัศน์ : เบญจธารา

ห้องพักคนไข้ในโรงพยาบาล กิ่งกาญจน์ในห้องพักคนไข้ปกติอยู่ในลักษณะกึ่งนั่งกึ่งนอน มองขาตัวเอง และนึกถึงสิ่งที่คุยกับหมอ

“ประสาทส่วนควบคุมการเคลื่อนไหวบอบช้ำ ทำให้แขนขาของคนไข้ไม่อาจขยับชั่วคราว ต้องรอให้เส้นประสาทฟื้นตัว ก็ต้องใช้เวลาอาจจะสามเดือนหรือหกเดือนถึงหกเดือนครับ”

“ฉันมีโอกาสจะกลับมาเดินได้อีกครั้งใช่ไหมคะ”

“ตอนนี้หมอยังตอบไม่ได้นะครับ ขึ้นอยู่กับแนวโน้มของร่างกายคนไข้ ที่จะตอบสนองต่อการรักษา”

กุสุมากับภุชงค์เข้ามา  “พี่กิ่ง...”
“ป้อง....ชัชเขาเป็นอะไรมากหรือเปล่า”

“คุณชัชไม่เป็นไรนะคะพี่”

“แล้วทำไมเขาไม่มาเยี่ยมพี่  เขาไม่ได้เจ็บแน่นะ”

“คุณชัชปลอดภัยดีครับ”

“ป้องต่อสายคุณชัชให้พี่หน่อย  พี่อยากคุยกับเขา  อยากได้ยินเสียงเขา  นะป้องนะ...”

“ใจเย็นๆ นะคะพี่กิ่ง  คุณชัชเขา..”

“ทำไม...ชัชเป็นอะไร” ชัชรัณเข้ามา “กิ่ง...”

“ชัช!” ชัชรัณเข้าไปนั่งข้างเตียงกิ่งกาญจน์

“ชัชเจ็บตรงไหนหรือเปล่า  กิ่งถามคนอื่นก็บอกแค่ไม่เป็นไร  กิ่งห่วงชัชมากนะ”

“ผมไม่เป็นไร”

“กิ่งดีใจนะที่ชัชไม่เป็นไร” กิ่งกาญจน์ยิ้มจริงใจ “โล่งใจเลย”

ชัชรัณเห็นความห่วงใยของกิ่งกาญจน์ที่นึกถึงชัชก่อนเสมอ  ชัชรัณเข้าไปใกล้ๆ  กอดกิ่งกาญจน์ด้วยความรู้สึกผิด “ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องเจอกับเรื่องแบบนี้”

“มันเป็นอุบัติเหตุ  ชัชอย่าโทษตัวเองเลยนะ กิ่งไม่เป็นไร”

คุณหญิงละอองกับคุณผ่อง  เพ็ญศรีเข้ามา

“หนูกิ่ง” คุณผ่องเข้ามาหากิ่งกาญจน์ “เป็นยังไงบ้าง”

“ก็ยังมึน ๆ อยู่บ้างค่ะ”

“น้าโล่งใจจริงๆ ที่หนูกิ่งฟื้น ทุกคนเป็นห่วงหนูกิ่งมากนะคะ โดยเฉพาะคุณชัช”

“กิ่งไม่อยากให้ทุกคนโทษว่าเป็นความผิดของใคร  เพราะมันเป็นอุบัติเหตุจริง ๆ”

“ไม่ได้จ้ะ  เพราะครั้งนี้มันมากกว่าเจ็บตัว  มันคือชีวิตทั้งชีวิตของหนูกิ่งที่ตาชัชจะต้องรับผิดชอบ    ทันทีที่หนูกิ่งออกจากโรงพยาบาล  ยายก็จะจัดงานวันนั้นเลย จะได้พาหนูกิ่งเข้าบ้านวริศรักษ์อย่างเป็นทางการ”

“ไม่ต้องกังวลนะคะ ว่ามันจะกะทันหัน เพราะคุณยายผ่องท่านจะจัดการทุกอย่างให้เอง  หนูกิ่งแค่พักให้เต็มที่ทำใจให้สบายก็พอ”

18 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ

Back to Top