รากนครา ตอน 21

14 pages

รากนครา ตอน 21

ท้องพระโรง  ปัทมสุดา เข้ามาในท้องพระโรง กษัตริย์นั่งคอตกอยู่บนบัลลังก์

“เด็จห้องเสวยเถอะเพคะ อาหารจะชืดหมดแล้ว”

“น้องกินเถอะซูซู พี่คงกินอะไรไม่ลง”

“ค่ำนี้น้องให้พวกมหรสพหลวงเข้ามาเล่นถวาย หม่องหม่องอยากทอดเนตรการแสดงอะไรเป็นพิเศษไหมเพคะ น้องจะได้สั่งลงไป”

“เรื่องร้ายๆเพิ่งผ่านไป บ้านเมืองก็กำลังระส่ำระสาย พี่คิดว่าเรื่องความบันเทิงในวัง เราควรงดเว้นนะซูซู”

“นี่ยังอาลัยอาวรณ์มันอยู่อีกอย่างนั้นรึ...หลักฐานก็ทนโท่อยู่..กบฏอย่างมัน สมควรแล้วที่จะต้องตายอย่างทรมาน”

“พี่นึกเอาไว้แล้วไม่มีผิดฝีมือของซูซู”

“แล้วไงเพคะ...ฝีมือหม่อมฉันแล้วยังไง...” กษัตริย์นิ่งเงียบ

“เหี้ยมโหดผิดมนุษย์มนาอย่างนั้นใช่ไหมเพคะ” กษัตริย์หลับตาลง...เหมือนเหนื่อยอ่อน

“ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าด้วยสติปัญญา ย่อมสมควรเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน..มิใช่ รึเพคะ...พระหน่อที่จะมาสืบราชบัลลังก์ ต้องเกิดแต่หม่อมฉันเท่านั้น” ปัทมสุดาเดินออกไป

“บาปกรรมนี้จะต้องชดใช้ด้วยวิธีใด”

 

ห้องลับ กักกันในตึกร้าง ฟองจันทร์พยายามเช็ดเลือดให้มิ่งหล้าแต่เหมือนเลือดนั้นไหลออกมาไม่มีหยุด

มิ่งหล้าเหมือนเจ็บปวดทรมานจนตัวงอ มือนั้นจิกยึดแขนฟองจันทร์เอาไว้แน่น ฟองจันทร์กัดฟันกลั้นสะอื้นไม่ยอมแสดงความฟูมฟาย

“เจ้าแข็งใจอดทนไว้นะเจ้า ฟองจันทร์จะหาทางรักษาเจ้าแล้วจะพาเจ้ากลับเชียงเงินให้ได้..เราจะกลับเชียงเงินด้วยกันนะเจ้า” มือมิ่งหล้ายิ่งจิกแขนฟองจันทร์แน่น มิ่งหล้าพยายามพูดแต่ไม่มีแรงแทบไม่มีเสียงออกมาเลย “เจ้า....น้อย”

“เจ้าว่าอะไรนะเจ้า”

“เจ้า...น้อย..”

“เจ้าหมายถึงเจ้าศุขวงศ์ รึเจ้า”

“เชียง...พระ...คำ”

 

14 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ