รากนครา ตอน 2

21 pages

รากนครา ตอน 2

หอหลวง บริวาร เร่งมือกับงานประดิษฐ์ดอกไม้สด และของตกแต่งพิธีศพ มิ่งหล้า เข้ามากับข่ายคำ

“เร่งมือกันหน่อย ก่อนเที่ยงทุกอย่างต้องเสร็จเรียบร้อย”

มิ่งหล้าถาม “แม้นเมืองหายไปไหนอีกแล้ว ฟองจันทร์เจ้าเห็นแม้นเมืองรึไม่”

“เจ้าออกไปตรวจดูความเรียบร้อยของปะรำพิธีเจ้า”

“ ดีแล้วละ แดดแรงยังกะอะไรดี ให้แม่ออกไป แม่ก็ไม่ไปหรอก”

“ทุกอย่างเสร็จทันก่อนเที่ยงแน่นอนเจ้า เจ้านางหลวงอย่าได้กังวล”

“อย่าให้ต้องขายหน้า แขกบ้านแขกเมืองก็แล้วกัน”

มิ่งหล้าขยับเหมือนจะมาช่วยเด็ดขั้วก้านดอกไม้

“เดี๋ยวเล็บก็ดำกันพอดี ลูกดูเฉยๆ คอยตรวจงานนังพวกนี้ ก็พอแล้ว”

 

ดงชมพูป่า ศุขวงศ์ยังคงคุยกับแม้นเมือง

“กฎเกณฑ์บางครั้งก็ต้องเปลี่ยนแปลงให้เข้ากับยุคสมัยและสังคม ภายนอกเชียงเงิน มีเหตุการณ์และความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นมากมายที่บ้าน ที่เมืองของพี่ หรือแม้แต่สยามเองก็มีกฎเกณฑ์ของตัวแต่เราก็ต้องปรับเปลี่ยน และยกเลิกหลายอย่างเพื่อให้สอดรับกับโลกภายนอกด้วย”

“ปรับเปลี่ยนยกเลิกก็เพื่อเอาใจผู้อื่นน่ะ..หรือ” แม้นเมืองเหยียดหยัน

ศุขวงศ์นิ่งฟังเพราะอยากรู้ความคิด

“การเปลี่ยนแปลงตนเองเพื่อผู้อื่น ก็ไม่ต่างจากคนไร้ราก ไร้ความคิด ไร้แม้กะทั่งศักดิ์ศรี ในกรณีนี้

ข้าเจ้าออกจะศรัทธาเมืองมัณฑ์มากกว่าสยามที่บรรพบุรุษของเรานำเอาบ้านเมืองไปถวายเป็นประ

เทศราชหลายเท่านัก..อย่างน้อย เมืองมัณฑ์ก็ดูเข้มแข็ง และทะนงกว่าสยาม ข้าเจ้าเคยได้ยินว่ากษัตริย์เมืองมัณฑ์ไม่เคยเปลี่ยนแปลงอะไร สักอย่าง เพื่อเอาใจพวกฝรั่งยังมีธรรมเนียมแบบไหน ก็ให้คงไว้แบบนั้น”

“พูดแบบนี้แสดงว่าเจ้ายังไม่รู้เรื่องการเคลื่อนไหวของการเมืองภายนอกเลย...”

แม้นเมืองเชิดหน้าหน้าท้าทาย

“อีกไม่เกินสองปี อาจไม่มีเมืองมัณฑ์อีกต่อไป” แม้นเมืองนิ่งอึ้งแต่ยังเก็บอารมณ์

21 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ