รากนครา ตอน 15

14 pages

รากนครา ตอน 15

เช้าวันใหม่ ตำหนักมิ่งหล้า มิ่งหล้าตะโกนเหมือนฉุนขาด “ฟองจันทร์ ฟองจันทร์”

บริวารสองคนเปิดประตูเข้ามา “เจ้า..เจ้ามิ่งหล้า”

มิ่งหล้ายังนั่งอยู่บนเตียง “ข้าเรียกฟองจันทร์ไม่ใช่พวกเจ้า”

ฟองจันทร์ รีบตามเข้ามาพอดี “เจ้า..เจ้ามิ่งหล้า”

ฟองจันทร์ รีบมาที่ข้างเตียง มิ่งหล้าโยนสิ่งหนึ่งที่กำเอาไว้ลงบนพื้นตรงหน้าฟองจันทร์ ผ้าขาวแถบยาวเปื้อนเลือด ฟองจันทร์มองสิ่งนั้นอย่างเห็นข่าวร้าย “เจ้า”

“โชควาสนามันหลุดมือข้าไปจนได้ฟองจันทร์” มิ่งหล้าทุบพื้นยกใหญ่ด้วยความเจ็บใจแค้นใจ

ฟองจันทร์ รีบเข้ามายื้อห้าม

“เจ้าอย่าทำอย่างนี้เลยเจ้า ถึงครั้งนี้จะยังไม่สำเร็จ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าหมดโอกาสแล้วนี่เจ้า”

มิ่งหล้าพอสงบลงบ้าง แต่ยังขุ่นเคืองใจที่แผนการไม่เป็นดังหวัง

 

ข้างตำหนัก มิ่งหล้า  มิ่นเดินนำบริวารที่อัญเชิญพัสตราภรณ์เครื่องภูษาทรงของพระนางปัทมสุดาจากห้องซักรีด ผ่านมาทางนี้พอดี ฟองจันทร์ กำลังเผากำจัดผ้าเปื้อนเมนส์ของมิ่งหล้าอยู่  มิ่นมองอย่างสงสัย ยกมือขึ้นหยุดขบวน แล้วเดินเข้ามาหาฟองจันทร์

“เจ้าก่อไฟในเขตพระราชฐานชั้นในอย่างนี้ได้ยังไง ใครอนุญาตเจ้า” ฟองจันทร์ตกใจไม่น้อย

“เกิดไฟลามไหม้ขึ้นมาไม่ต้องถึงกับไหม้ตำหนักโกโรโกโสของนายเจ้า รู้รึไม่ว่าโทษเจ้าถึงประหารชีวิต ตัดคอเสียบประจาน”

“ข้าโง่เขลาเบาปัญญา โปรดเมตตาข้าด้วยคุณท้าว”

“รู้ตัวว่าโง่ก็ยังดี” มิ่นตวาด “ยังไม่ทำให้มันกูกกฎถูกเกณฑ์อีกนังคนนี้ รู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอยู่กับใคร”

ฟองจันทร์ยกมือไหว้ “คุณท้าวมิ่น ข้าฟองจันทร์ขออนุญาตก่อไฟเผาซากปฏิกูลเจ้าค่ะ ขอคุณเท้าเมตตาอนุญาตข้าด้วย”

“อะไร  สิ่งปฎิกูลอะไรของเจ้า”

“ผ้าซับระดู เจ้าค่ะ”

“ของใคร”

“ของนายข้า เจ้ามิ่งหล้า เจ้าค่ะ”

14 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ