นายฮ้อยทมิฬ ตอน 3

19 pages

นายฮ้อยทมิฬ ตอน 3
บทประพันธ์ โดย คำพูน บุญทวี
บทโทรทัศน์ โดย แพรพริมา

ที่วัด วันใหม่ คำแพงกับคำแก้วมาตักบาตรทำบุญอยู่ที่หน้าศาลาวัด คำม่วนกับคำสร้อยแอบซุ่มยืนดูห่างๆ สุมหัวกันจับจ้องด้วยความอาฆาตแค้นคำแก้ว

“โอกาสนี้หละเหมาะแล้ว ถ้าเฮาช่วยกัน อีคำแก้วมันสู้บ่ไหวแน่”

“รุมตบสั่งสอนมันแค่นั้น จะไปสะใจอีหยัง อีคำม่วน”

คำม่วนสงสัย “เจ้ามีแผนหยัง ถึงสะใจกว่านี้อีก”

คำสร้อยยิ้มร้าย “มื้อนี้อ้ายจันดีเพิ่นจะกลับจากไปค้าขายที่อำเภอ อ้ายจันดีรู้จักนักเลงคุมซ่อง บ้านอื่นหลายที่ ถ้าเฮาลากอีคำแก้วไปให้พวกนั้นได้หละก็…หึๆๆ”

คำม่วนชอบใจทันที “โอ้ยยย…คักอีหลีอีหลอคำสร้อย”

สองคนยิ้มเยาะสะใจกันมองตามคำแพงกับคำแก้ว ที่ทำบุญตักบาตรเสร็จเหมือนหมาป่าที่จ้องจะฮุบเหยื่อ

“เดี๋ยวเอื้อยจะเข้าไปเว้านำหลวงพ่อเรื่องงานบุญเข้าพรรษา เอาของกลับบ้านไปก่อนเด้อ”

“เดินขึ้นบันไดระวังด้วยเด้อเอื้อย”

“เอื้อยยังบ่ได้ท้องแก่นะคำแก้ว”

“ก็ต้องระวังไว้บ้างล่ะเอื้อย ข้อยรับปากอ้ายเคน ว่าจะดูแลเจ้าแทนเพิ่น”

คำแพงยิ้มรับ แล้วเดินเข้าไปในวัด คำแก้วมองส่งพี่สาวเก็บข้าวของที่เอามาทำบุญตักบาตรแล้วจะเดินกลับบ้าน แต่ระหว่างนั้นคำสร้อยกับคำม่วนโผล่ออกมาจากที่ซุ่มซ่อน 2 คนขนาบข้างคำแก้วด้วยท่าทางเอาจริง

“อีคำม่วน..อีคำสร้อย มีหยังถึงมาขวางทางข้อย”

2 สาวแสบไม่พูด แต่บ่งบอกด้วยสายตาอันร้ายกาจว่าตั้งใจมาเอาเรื่องสุดฤทธิ์

คำแก้วถูกคำม่วนกับคำสร้อยช่วยกันกอดรัด ฉุดกระชากลากเข้ามาที่บริเวณบ่อน้ำ คำแก้วแผลงฤทธิ์เดชใส่ สุดฤทธิ์ ทั้งสะบัด ทั้งถีบแรง 2 สาวตัวแสบต้องช่วยกันออกแรงเต็มที่

“จับมันให้แน่นอีคำม่วน”

“เจ้าก็อย่าให้มันหลุดมือ อีนี่มันแรงหลายอย่างกับควาย”

ไม่ทันขาดคำ คำแก้วก็สะบัดแรงและถีบเข้ายอดอกคำม่วนกระเด็น ก่อนจะหันไปกระทุ้งศอกใส่คำสร้อย..อั๊ก !!

คำสร้อยเซถลาจุกตัวงอ คำแก้วดึงผ้าที่พวกมันยัดปิดปากเอาไว้ออกอย่างโกรธเกรี้ยว

“พวกหมาลอบกัด คิดจะรุมกูเหรอ !!!”

คำแก้วปรี๊ดแตกสุดๆ พุ่งไปกระชากคำม่วนมาตบหน้าหัน เอาคืน ซ้ายทีขวาทีจนคำม่วนหน้าโย้เลือดซิบมุมปาก

“คำสร้อย...ช่วยข้อยแน!!!”

คำสร้อยยังจุกอยู่ที่พื้นแค่ลุกยังลำบาก คำแก้วสั่งสอนคำม่วนซะจนเกือบสิ้นฤทธิ์ กระชากผมขึ้นมาต่อว่า

19 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ