นายฮ้อยทมิฬ ตอน 14

24 pages

นายฮ้อยทมิฬ ตอน 14

บทประพันธ์ โดย คำพูน บุญทวี 
บทโทรทัศน์ โดย แพรพริมา

ทุ่งหญ้าที่พักแรมทัพควาย  บริเวณเกวียนของนายฮ้อยเคน คำแก้วยังนอนหมดสติ โดยมีบัวเขียวคอยเช็ดหน้าให้อย่างเป็นห่วง ระหว่างนั้นนายฮ้อยเคนเอาหม้อต้มยาที่เพิ่งต้มเสร็จเข้ามาวางใกล้ๆ

“คำแก้วยังบ่ฟื้นอีกเบาะ”

“ยังเลยนายฮ้อย คำแก้วสิเป็นหยังบ่? เบิ่งสภาพที่คำแก้วถึกซุมพวกนั่นเฮ็ดแล้ว...”

บัวเขียวน้ำตารื้นมองคำแก้วด้วยความเป็นห่วง

“คำแก้วบ่เป็นหยังดอกเจ้าบ่ต้องห่วง ข้อยต้มยามาให้คั่นคำแก้วฟื้นก็ให้กินให้เบิ่ด หมั่นทาขี่เผิ่งที่แผลถึกหวายฟาดมา แล้วสิค่อยๆหายเอง”

“ได้จ้ะนายฮ้อย”

ระหว่างนั้นผู้ช่วยโทนกับสีโหเข้ามา “เป็นจังได๋แนล่ะผูซอย”

“ข้อยไปตรวจรอบๆทัพควายมาแล้ว คืออย่างที่นายฮ้อยว่าไว้อีหลี บักทิงมันส่งซุมมันมาจอบเบิ่งเฮาอยู่รอบๆทัพควาย”

"บ่ได้มามือเปล่านำ มีอาวุธมากันเบิ่ด ย่านแมนมันสิอยากลองดีกับอาคมนายฮ้อยอีก”

“สีโห..เซาเว้าเฮื่องที่ข้อยใช้อาคมซอยคำแก้วให้ฮู้กันหลาย”

“เป็นหยังฮู้บ่ได้ล่ะนายฮ้อย”

“ข้อยเป็นแค่นายฮ้อยค้าควายธรรมดา บ่อยากให้ชื่อเสียงของข้อยถูกเอิ้นว่านายฮ้อยทมิฬไปหลายกว่าหนี่”

โทนแจง “แต่การมีนายฮ้อยทมิฬเป็นผู้นำทัพควาย สิเป็นขวัญกำลังใจให้เฮาฮับมือกับอันตรายได้นะนายฮ้อย”

“แต่ก็เฮ็ดให้ซุมเฮาหลายคนฮึกเหิม จนเอาไปข่มขู่ผูอื่นได้คือกัน”

โทนกับสีโหชะงักไปเพราะคำพูดของนายฮ้อยเคนมีส่วนถูก

อีกบริเวณของทัพควาย สุบินนำพวกพร้อมอาวุธครบมือมาเตรียมพร้อม ทิดแก้วพร้อม

“ข้อยนับซุมมันที่มาจอบเบิ่งเฮาแล้ว มีแค่สอง-สามคนเถาะนั่น”

24 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ