นายฮ้อยทมิฬ ตอน 18

21 pages

นายฮ้อยทมิฬ ตอน 18
บทประพันธ์ โดย คำพูน บุญทวี 
บทโทรทัศน์ โดย แพรพริมา

เช้าวันใหม่นายฮ้อยเคนยืนอยู่บนเนินสูงใกล้บริเวณที่พักแรมของทัพควาย กวาดสายตามองไปรอบๆ คิ้ว

ย่นหน้าเข้มอย่างครุ่นคิด ครู่หนึ่งผู้ช่วยถึกเข้ามา “เป็นจังได๋แนผูซอย”

“ทุกอย่างปกติดีนายฮ้อย บ่มีฮ่องฮอยว่าพวกนั่นสิลอบเข้ามาโจมตีเฮาอีก ซุมมันอาจสิ ย่านนายฮ้อยจนบ่กล้าแหยมอีกก็ได้”

“อย่าฟ้าวย่ามใจไปผูซอย ที่ข้อยไล่ตะเพิดไปได้  อาจสิเป็นแค่ซุมที่ถูกส่งมาเบิ่งลาดเลาก็ได้ เทิ้งคนบ้าลอบมาหาคำแก้ว เทิ้งงูกัดควายเฒ่าอ่ำ มันบังเอิญพร้อมกันบ่ได้ดอก”

“คั่นจังซั่น ข้อยสิไปกำชับหมู่เฮาให้ซอยกันระวังเพิ่มขึ้น ถ่าคนแปลกหน้าเข้ามาใกล้ สิให้จับโตเอาไว้ก่อน”

นายฮ้อยเคนพยักหน้ารับแต่ไม่ทันถึกจะออกไป ผู้ช่วยโทนก็รีบตามเข้ามา “นายฮ้อย..นายฮ้อย”

“มีหยังผูซอย”

“หมู่เฮาอาการบ่ดีเลย..นายฮ้อยซอยไปเบิ่งให้แน”

“หมู่เฮาเป็นหยัง ?”

ที่พักแรม นายฮ้อยเคน ถึกและโทนพากันเข้ามาพบพวกอาจารย์เม้าที่อยู่ในสภาพอาเจียนโอ้กอ้าก หน้าซีดปากซีด

“เป็นจังได๋จารย์เม้า”

“นายฮ้อย...สงสัยซุมข้อยสิถึกวางยา เมื่อคืนยังม่วนหมอลำกันอยู่เลย แต่พอตื่นมามื้อนี่ ฮากแตกฮากแตน แฮงสิย่างก็บ่มี”  อาจารย์เม้าพยายามเล่าแล้วมองไปที่คนอื่นๆทั้ง 3 เฒ่า จ่อย บุญเพ็ง แสง แข่งกันอาเจียนเสียงโอ้กอ้ากดังขรม

โทนคาด “สงสัยสิเป็นฝีมือซุมโจรที่บุกมาเมื่อคืน”

“คั่นเป็นฝีมือซุมโจรนั่น คึดสิวางยาอีหลี แล้วเป็นหยังถึงถึกกันแค่นี่” นายฮ้อยเคนหันไปที่ถึก “ผูซอยถึก กลุ่มที่มีอาการจังซี้คือซุมที่อยู่ฟังหมอลำเมื่อคืนแม่นบ่”

ถึกหันไปนับเรียงคน “แม่นแล้วนายฮ้อย มีข้อยกับจันแดงแล้วก็แสงโสมนำ”

นายฮ้อยเคนฟังถึกแล้วหยุดคิดไปอย่างคิ้วขมวด

21 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ