นายฮ้อยทมิฬ ตอน 19

20 pages

ตัดสินใจ เอาท่อนไม้เข้าไปฟาดที่หลังคำแก้วอย่างแรงทันที...ผั๊วะ !!! คำแก้วสะดุ้งเฮือก

“แสง...แสงโสม..เจ้า !!!!” คำแก้วร่วงหมดสติไปกองกับพื้น จันแดงตกใจ

“แสงโสม !! เจ้าเฮ็ดหยัง !!!”

“ข้อยจำเป็น..บ่จังซั่นอีคำแก้วมันสิฮู้เฮื่องสมบัติเฮาแล้วไปบอกผูอื่น”

จันแดงมองคำแก้วอย่างเป็นห่วง “แล้วนี่สิเอาจังได๋ล่ะ

“ก็ต้องพามันไปนำ แล้วค่อยถิ่มไว้กลางทาง ให้มันหลงทางกลับทัพควายบ่ได้”

จันแดงตกใจความคิดของแสงโสม แต่ไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อเสียงร้องเพลงของผู้ช่วยโทนก็ดังแว่วเข้ามา

“ผูซอยโทน !! แย่แล้ว..ฟ้าวเอาคำแก้วขึ้นเกวียนเถาะ เดี๋ยวข้อยจัดการผูซอยโทนเสร็จ แล้วสิฟ้าวตามเอื้อยไป”

จันแดงยังอึกอักกังวล

แสงโสมรีบเดินเข้ามาที่โทนซึ่งกำลังเดินฮัมเพลงในมือถือดอกราตรีหอมๆมัดรวมเป็นช่อเล็กๆ “อ้ายโทน”

“แสงโสม..อ้ายกำลังไปหาเจ้าอยู่พอดี”

“หาข้อย ?..มีหยังเบาะ ?”

“อ้ายเป็นห่วงแผลเจ้า ย่านสิเจ็บจนนอนบ่ได้ เลยเก็บดอกราตรีหอมๆมาฝาก คืนนี่เจ้าสิ ได้หลับสบาย”

แสงโสมมองที่แผลตรงต้นแขนซึ่งพันแผลเอาไว้แล้วยิ้มหวานให้ “ขอบใจอ้ายหล้ายยยย..หลายเด้อ ข้อยก็ว่าสิไปหาอ้ายอยู่พอดี อยากมีเวลาอยู่กับอ้าย ตามลำพัง 2 ต่อ 2”

“อยู่กับอ้าย 2 ต่อ 2 ??? เจ้าหมายความว่าจังได๋” แสงโสมทำเอียงอาย “2 ต่อ 2”

“แล้วสิหมายความว่าจังได๋ล่ะ..อ้ายก็..ถามซะให้ข้อยบ่กล้าเว้าต่อแล้ว..อ้ายเนี่ยบ้าที่สุด”

แสงโสมทำเป็นเขินอาย แล้วรีบเดินออกไปเพื่อถ่วงเวลาไม่ให้โทนขัดขวางการหนีไปจากทัพควาย

แสงโสมทำเป็นเดินออกมาที่เปลี่ยวๆใต้ต้นไม้ห่างจากบริเวณทัพควายรอให้โทนตามเข้ามา

“แสงโสม”

“ชู่ว์..เว้าข่อยๆแนอ้าย เดี๋ยวไผมาเห็นเข้า ข้อยอายเด้อ”

“จังซั่นก็หมายความว่า....”

แสงโสมพยักหน้าทำเหนียมอาย โทนจะเข้าไปกอด แต่ชะงักด้วยความระแวงเพราะเคยเจอมารยามาแล้ว

“เป็นหยังล่ะอ้าย”

“เจ้าเคยหลอกอ้ายจังซี้มาเถื่อนึงแล้ว เถื่อนี่อ้ายบ่แน่ใจ”

20 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ