บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 3

15 pages

บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 3

ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ  กีรตี ชนา
บทโทรทัศน์  ชลนภัสส์ จันทรังษี จีรนุช ณ น่าน

โรงพยาบาล ห้องพักฟื้นเขตต์ ภาคกำลังคุยกับหมออยู่มุมหนึ่ง เขตต์นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงเริ่มขยับรู้สึกตัว หน้าผากด้านขวามีผ้าปิดแผลที่เกิดจากการกระแทกพวงมาลัยเพียงรอยเดียว “แพร...”

ภาคกับหมอหันไปเห็น รีบปรี่เข้าไปหาเขตต์  “เขตต์... เป็นยังไงบ้าง ?”

“แพรอยู่ไหน ?” เขตต์หันมองจนทั่วห้อง “เมียผมอยู่ที่ไหน ?”

เขตต์เห็นตัวเองนอนอยู่บนเตียง  ยันตัวเองลุกขึ้นแต่ถูกภาคห้ามไว้ “หมอยังไม่ให้ขยับตัวตอนนี้”

“ผมจะไปหาแพร !”

เขตต์ลุกขึ้นด้วยสภาพมึน ๆ เพิ่งฟื้นจากการหมดสติเพราะศีรษะกระแทก ไม่ฟังเสียงห้ามของภาค

“แกต้องรักษาตัวก่อน ยังไปไหนไม่ได้”

“อย่ายุ่งกับผม!” เขตต์ผลักภาคจนเสียหลักไปชนอุปกรณ์การแพทย์ล้มระเนระนาด แล้วจะวิ่งหนีออกไปจากห้อง แต่ถูกบุรุษพยาบาลและพยาบาลช่วยกันจับตัวเขตต์ไว้ “ปล่อย !”

เขตต์เริ่มคลั่ง หมอพยักหน้าบอกบุรุษพยาบาลและพยาบาลให้พาตัวเขตต์กดลงนอนบนเตียง เขตต์พยายามดิ้นรนอาละวาดเพื่อให้หลุดจากพันธนาการ “ผมจะไปหาแพร... ผมจะไปตามแพรกลับบ้าน !!”

“สงบสติอารมณ์หน่อยสิเขตต์”

“ปล่อยผม !!”

ปราณีเปิดประตูเข้ามาพอดี เห็นเขตต์กำลังโวยวายและดิ้นแรงขึ้น จนหมอต้องตัดสินใจฉีดยาผ่านทางสายน้ำเกลือให้เขตต์ “หมอจำเป็นต้องให้ยานอนหลับ เพื่อให้คนไข้พักผ่อน”

“ขอบคุณครับ”  เขตต์ดิ้นแรงอยู่อีกสักพัก ก็เริ่มมีท่าทีอ่อนลง แววตาเคลิ้มพร่ำเพ้อหาแพรนวล

“แพร... กลับมาหาผมนะ  ผมจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีแพร...”

ปราณีมองเขตต์ด้วยความสลดใจ

 

หน้าห้องพักฟื้นเขตต์ ปราณียืนเงียบฟังอาการของเขตต์จากภาค

“ศีรษะเขตต์กระแทกพวงมาลัยอย่างแรงจนหมดสติ มีอาการปวดหัวเป็นระยะ แต่ยังตรวจไม่พบความผิดปกติ”

“ปลอดภัยก็ดีแล้ว” ภาคมองสีหน้าเครียดของปราณีอย่างสองจิตสองใจ  ก่อนเอ่ยปาก

15 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ