บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 15

15 pages

บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 15
ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ กีรตี ชนา
บทโทรทัศน์  ชลนภัสส์ จันทรังษี จีรนุช ณ น่าน

ลานลั่นทม ซานแปงเดินมองหาเจ้านางตองริ้ว จนหันมาเห็นเจ้านางตองริ้วนั่งทอดถอนใจอยู่ตรงม้านั่งในสวนเพียงคนเดียว จึงตรงเข้าไปนั่งลงข้างๆ “พี่หาเจ้านางจนทั่ว  ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียว”

เจ้านางตองริ้วหันมาสบตาซานแปง แววตาเต็มไปด้วยความทุกข์ใจ

“ตองริ้วเป็นลูกอกตัญญู  ไม่ได้ดูแลเจ้าพ่อตอนท่านลำบาก  ป่านนี้เจ้าพ่อจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”

ซานแปงมองเจ้านางตองริ้วอย่างตัดสินใจ “พี่จะพาแม่กับน้องบัวเขมไปอังกฤษกับเจ้านาง”

เจ้านางตองริ้วอึ้ง แปลกใจ “แต่พี่ซานแปงไม่อยากอยู่ที่อื่น”

“เจ้านางเสียสละเพื่อพี่มามากแล้ว ถึงเวลาที่พี่ต้องทำเพื่อเจ้านางบ้าง”

“ทิ้งบ้านเกิดไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ไม่ใช่เรื่องง่าย”

“เราจะอยู่ด้วยกันทุกที่”

“โดยไม่รู้อนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไงเหรอคะ”

ซานแปงคิดทำอะไรบางอย่าง จับมือเจ้านางตองริ้วให้ลุกเดินตามเข้าไป เจ้านางตองริ้วเดินตามซานแปงไป สงสัยว่าซานแปงจะพาไปไหน

 

ชั้นบนหอคำ ซานแปงพาเจ้านางตองริ้วเดินมาหยุดอยู่ริมหน้าต่าง ซึ่งเห็นบรรยากาศสดชื่นสบายตาของบึงน้ำกว้างใหญ่นอกหน้าต่าง อีกด้านของบึงเห็นวัดและหลังคาบ้านเรือนสลับซับซ้อนกับหมู่แมกไม้เขียวชอุ่ม

“พาตองริ้วมาทำอะไรคะ”

“มาดูอนาคต” เจ้านางตองริ้วยิ่งงง ไม่เข้าใจ ซานแปงซ้อนตัวกอดเจ้านางตองริ้วจากด้านหลัง เพื่อมองออกไปด้วยกัน “พระอาทิตย์จะขึ้นหรือตก ดวงดาวจะสว่างไสวหรือมองไม่เห็น พี่จะเป็นท้องฟ้า ภูเขา พื้นดิน และสายน้ำ ที่โอบกอดเจ้านางไว้แบบนี้... ปัจจุบันและอนาคตที่เรามีกันและกันจะมีแต่ความสุข”

เจ้านางตองริ้วหันมาหาซานแปง น้ำตาคลอ “พี่ซานแปง...”

“ครอบครัวของเราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อังกฤษ... เจ้านางจะได้ดูแลเจ้าพ่อ พี่ก็จะดูแลทุกคน”

“ตองริ้วไม่เคยเสียใจที่เลือกพี่ซานแปง”

“เป็นเกียรติของพี่ที่ได้รับความรักจากเจ้านาง”

15 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ