บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 24 (จบบริบูรณ์)

34 pages

แพรนวลกับหลาวเปิงอยู่ในบรรยากาศของคนรักกันที่มีความสุขที่สุด

“ผมขอเลือกจะเชื่อว่าแพรนวล ผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุด  หนีรอดออกจากวงล้อมของศัตรูได้สำเร็จ...  กลับไปใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขกับหลาวเปิง สามีอันเป็นที่รักของเธอตลอดชีวิต”

ลมแรงพัดมาวูบใหญ่ ทำให้ดอกลั่นทมร่วงหล่นจากต้น  หลาวเปิงกอดแพรนวลท่ามกลางดอกลั่นทมสีขาวพราวพร่างรอบตัว แพรนวลตื่นเต้นมาก “เหมือนฝนดาวตกเลยค่ะ”

“แม่หญิงอยากได้อะไรต้องรีบอธิษฐาน”

“ทุกอย่างที่อยากได้อยู่ในอ้อมกอดของแพรแล้ว” หลาวเปิงยิ้มหวาน สบตาแพรนวล

“ผมอยากได้ลูกชายกับลูกสาวสักสิบคน”
“ขอมากไป...ดาวตกคงไม่ให้”

“ผมไม่ได้ขอดาวตก ผมขอแม่หญิง” แพรนวลเขิน ผลักหลาวเปิงแล้ววิ่งหนี  หลาวเปิงวิ่งไล่ตามจนคว้าตัวแพรนวลมาได้ ทั้งสองล้มนอนกอดกันบนพื้นหญ้าที่มีดอกลั่นทมรอบตัวเหมือนพรมดอกลั่นทม หลาวเปิงเอาดอกลั่นทมมาทัดหูให้แพรนวล  “ผมชอบกลิ่นดอกลั่นทมที่สุด” หลาวเปิงก้มลงจูบดอกลั่นทมที่ติดอยู่ตรงหูของแพรนวลอย่างอ่อนโยน แพรนวลยิ้มเขินอาย  “แม่หญิงรักผมไหม ?”

“ยังต้องบอกอีกเหรอคะ” หลาวเปิงแกล้งงอนจะลุกหนี แพรนวลคว้าหลาวเปิงมากอดไว้ ไม่ยอมให้ไปไหน

“มีหลายอย่างชีวิตที่อาจเปลี่ยนแปลงไป แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนหัวใจของแพรได้ แพรรักคุณค่ะหลาวเปิง”

“เราคือความรักอันมั่นคงของกันและกัน”

แพรนวลยิ้มชื่นใจเป็นที่สุด  หลาวเปิงกอดแพรนวล และโน้มหน้าลงมาจูบแพรนวลอย่างนุ่มนวลอ่อนโยน

หลาวเปิงกับแพรนวลอิงแอบแนบชิดกันด้วยความรักอันอบอุ่นและงดงาม

 

--- จบบริบูรณ์ ---

34 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ