บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 24 (จบบริบูรณ์)

34 pages

คนขับเรือติดเครื่องยนต์ ปอสากับบัวเขมลงเรือไปก่อน  ส่วนชานแปงหันมาจับมือเจ้านางตองริ้ว ทันใดนั้น เสียงปืนดังเปรี้ยง ๆ ๆ ยิงจากด้านหลังมาลงในน้ำ ดักหน้าเจ้านางตองริ้ว จนผิวน้ำใกล้เรือกระจัดกระจาย

“ว้าย!”

“ทุกคนหมอบลง” ซานแปงตกใจ รีบคว้าตัวเจ้านางตองริ้วมากอดก้มหลบลงข้างเรือ ปอสา บัวเขม คนขับเรือ หวีดร้องหมอบหลบในเรือ  ทหารไทยกับทหารเวียงขินกระโดดหาที่หลบแต่ไม่ทัน ถูกยิงตายทุกคน อูซอ อองเฮียน ทหารอูซอพาตัวแพรนวลกับเจ้านางเรืองระยับปรากฏตัวขึ้น “เจ้านางหนีผมได้ แต่ไม่มีวันหนีพ้น”

“อูซอ”

 

เนินสูง  มุมซ่อนตัว หลาวเปิง พันตรีประกิต ครูบุญสิงห์ ทหารไทย ทหารเวียงขิน ซุ่มดูอูซอและทหารอูซอจำนวนมากควบคุมตัวแพรนวลกับเจ้านางเรืองระยับไว้เป็นตัวประกันเพื่อต่อรองกับเจ้านางตองริ้ว

พันตรีประกิตแค้นใจ “พวกมันฆ่าทหารไทยกับทหารเวียงขิน”

ครูบุญสิงห์กังวล “กำลังทหารอูซอมีจำนวนมาก เราจะช่วยตัวประกันได้ยังไง”

“สู้กับโจรก็ต้องใช้วิธีแบบโจร” หลาวเปิงเหลือบไปมองท่อนซุงจำนวนมากถูกตัดกองไว้รอการขนย้ายไม่ไกลจากจุดที่พวกเขาซุ่มอยู่   สีหน้าหลาวเปิงมีแผน

 

ท่าก้อ  ริมแม่น้ำสาละวิน อูซอยิ้มร่าก้าวเข้ามาหาเจ้านางตองริ้ว อองเฮียนและทหารอูซอพาตัวเจ้านางเรืองระยับกับแพรนวลมาด้วย  ซานแปงดันตัวเจ้านางตองริ้วให้ยืนหลบด้านหลังเขา เตรียมพร้อมปกป้องเจ้านางตองริ้ว ปอสากับบัวเขมกอดกันตัวสั่นอยู่ในเรือ เมื่อทหารไทยกับทหารเวียงขินที่คอยอารักขาเสียชีวิตแล้ว

“ถ้าเจ้านางตองริ้วก้าวลงเรือ ผมจะยิงเจ้านางเรืองระยับกับแม่หญิงแพรนวลทันที”

“คุณซานแปงรีบพาเจ้านางตองริ้วหนีไป  ไม่ต้องห่วงพวกเรา”

อองเฮียนหันขวับ จ้องแพรนวลด้วยสายตาดุ ทำให้แพรนวลชะงักด้วยความกลัว จำต้องหยุดพูด

“นักรบไม่ทำร้ายผู้หญิง”

“ทุกคนจะปลอดภัย ถ้าเจ้านางตองริ้วกลับเมืองปะเด็งกับผม”

“มันปดเจ้านาง  โจรชั่วอย่างอูซอไม่เคยรักษาคำพูด” ซานแปงถูกอูซอต่อยเปรี้ยงสุดแรงจนเซเสียหลัก ก่อนที่อูซอจะตามไปกระชากตัวขึ้นมาเตะต่อยอย่างหนำใจจนซานแปงล้มทั้งยืน ปอสาตกใจมาก “ซานแปง”

ปอสากับบัวเขมจะขึ้นจากเรือมาช่วยซานแปง แต่ถูกทหารอูซอจ่อปืนขู่ไว้ จึงขึ้นมาไม่ได้ แพรนวลเห็นเจ้านาง

34 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ