สายธารหัวใจ ตอน 21

14 pages

สายธารหัวใจ ตอน 21

บทประพันธ์  วาสนา
บทโทรทัศน์  คนเขียนเงา

ณรังค์ได้สติไม่อยากร้องไห้ให้สิริกันยาเห็น เขารีบคว้ามือถือแล้วลุกจากห้องไป สิริกันยาเป็นห่วงจะเดินตามแต่ณรังค์สั่งเด็ดขาด

“ไม่ต้องตามมา!”

สิริกันยามองตามณรังค์อย่างเป็นห่วง และลังเลจะทำอย่างไรดี

ณรังค์หนีไปดาดฟ้าของโรงแรม เขาเต็มไปด้วยความเสียใจจนอัดแน่นตะโกนลั่น

“ไม่!!!!!”

ณรังค์ยืนคว้าง เสียงลอยหายไปกับสายลม...เขาร้องไห้เสียใจ และคิดว่าไม่มีใครเห็น จึงปล่อยความอัดอั้นออกมาสิริกันยายืนตามขึ้นมาด้วยความห่วงใยและสงสาร เธอแอบยืนเป็นกำลังใจและเคียงข้างและอยากให้ณรังค์ได้ระบายแม้ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ตาม

ณรังค์ตั้งสติ ครู่หนึ่งเขาหยุดร้องไห้แล้วและลุกขึ้นพร้อมจะจัดการเรื่องของประคองพอหันกลับมาจึงพบสิริกันยายืนอยู่ด้านหลัง

“ตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ตั้งแต่ที่คุณห้ามนั่นแหละ”

“ไม่เคยคิดจะฟัง?”

“ฟังค่ะ...แต่เผื่อว่าจะช่วยอะไรคุณได้ เลยตามมา”

“นั่นแหละ เค้าเรียกไม่ฟัง”

สิริกันยายิ้มและรู้ตัวว่าดื้อ แต่ณรังค์กลับรู้สึกได้ถึงรอยยิ้มแห้งการปลอบประโลมที่ดี เขายิ้มตอบกลับสิริกันยา

“คุณ...โอเค...ขึ้น...แล้วใช่มั้ยคะ”

“อืม”

“คุณคงเสียใจมาก”

“อืม”

“มันคงเป็นเรื่องร้ายแรงมาก”

“ที่สุดอีกครั้งหนึ่งในชีวิตผม”

ณรังค์ยื่นมือถือตัวเองให้สิริกันยาดู

มุมหนึ่งของวังจงสวัสดิ์ประคองเดินหน้าเครียดพูดพึมพำคนเดียวชื่นกับสีดาช่วยกันทำความสะอาดมองตามประคองอย่างแปลกใจ สีดาเอ่ยขึ้น “คุณประคองเป็นอะไรอีกแล้ว”

14 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ