สายธารหัวใจ ตอน 22

10 pages

สายธารหัวใจ ตอน 22

บทประพันธ์  วาสนา
บทโทรทัศน์  คนเขียนเงา

ในความมืดของห้องนอนใน วังจงสวัสดิ์ ปัฐวีนอนเหงื่อแตก กระสับกระส่าย เธอโดดเดี่ยว และอยู่ตามลำพังไม่ได้ จึงลุกออกจากห้อง เปิดประตูเรียกหาณรังค์ ตลอดเวลา

“ณะ...ณะ อยู่ไหน...ณะ....”

ในห้องรับแขก ณรังค์ยื่นปืนส่งคืนให้เกียรติศักดิ์

“มันอยู่กับแกได้ยังไง!!!! เมียฉันเอามาให้แกยิงฉันเหรอ!”

“คุณเก็บมันไปก่อนดีกว่า”

ปฐวีโผล่พรวดเข้ามาแย่งปืนจากมือของณรังค์ เล็งไปที่เกียรติศักดิ์

“ฉันจะเป็นคนยิงแกเองต่างหาก!”

ปฐวีลั่นไกทันทีท่ามกลางความตกใจของณรังค์และเกียรติศักดิ์ แต่ปืนไม่มีกระสุน

“ทำไม!!!! ทำไม!!!”

ณรังค์หยิบแม็กกาซีนยกระสุนปืนออกมาจากกระเป๋ากางเกง ชูขึ้นมาปฐวีมองด้วยความเจ็บใจ เข้าไปแย่งกระสุนจากณรังค์

“เอามา!!!”

“คุณหญิง! อย่า!!!”

“ไม่!!! หญิงจะฆ่ามัน!!! หญิงเกลียดมัน!มันกับหญิงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้!”

เกียรติศักดิ์เห็นความโกรธเกลียดของปฐวีแล้วเจ็บปวด

“คุณหญิงเที่ยวไล่ฆ่าใครต่อใครที่ตัวเองเกลียดแบบนี้ไม่ได้! อยากได้ชื่อว่าเป็นฆาตกรหรือไง!”

ปฐวีร้องไห้วางปืนลง เกียรติศักดิ์โกรธมาก ก่อนจะตั้งสติรีบเข้าไปหยิบปืนและกระชากแม็กกาซีนกระสุนมาจาก

ณรังค์

“กลับบ้านเดี๋ยวนี้!”

“ฉันไม่กลับ!”

“หรือจะให้ยิงทิ้งทั้งคู่!”

เกียรติศักดิ์ใส่กระสุนด้วยความรวดเร็ว แล้วเล็งไปที่ณรังค์

“จะทำอะไร!!!!”

“จะยิงมันทิ้ง! ถ้าไม่มีมัน ผมก็ไม่ต้องระแวง ว่าเมื่อไหร่คุณหญิงจะลุกมาฆ่าผมอีก เพื่อจะได้มีอิสระไปอยู่กับมัน”

ปฐวีรีบพูดขึ้น “ฉันจะกลับ!!!”

เกียรติศักดิ์ประกาศลั่นกับณรังค์

“อย่าสะเออะมาเจอเมียฉันอีก ไม่อย่างนั้น แกได้ตายจริงๆแน่”

เกียรติศักดิ์เก็บปืนรีบกลับไปณรังค์ถอนใจมองอย่างเป็นห่วงปฐวี

ปฐวียอมกลับคอนโดไปกับเกียรติศักดิ์

“ในที่สุดก็ชนะ สมใจแล้วใช่มั้ย!”

“จะมีอะไรทำให้ผมมีความสุขได้มากกว่า...ทำให้คุณหญิงยอมทำตามคำสั่งของผม..ไม่มี”

10 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ