สายธารหัวใจ ตอน 24 (จบบริบูรณ์)

19 pages

ณรังค์นอนพักที่ห้องพักฟื้น เขาเหม่อมองไปข้างนอก คิดหนักเรื่องปฐวีจนเขาไม่ได้ยินเสียงเคาะประตู จนสิริกันยาเข้ามาในห้อง

“คุณณรังค์คะ”

ณรังค์ดีใจที่หันไปแล้วพบว่าเป็นสิริกันยา

“คุณ...”

“ย่าทำมาให้ค่ะ ซุปบำรุงสุขภาพ แก้ช้ำใน”

“ฝากขอบคุณย่าด้วยนะ...ขอบคุณคุณด้วย ขอบคุณที่ช่วยพาผมมาโรงพยาบาล”

ณรังค์มองตาสิริกันยาอย่างอ่อนโยนจนอีกฝ่ายเขิน

“กินเลยนะคะ เดี๋ยวฉัน...ป้อน”

“อืม”

ณรังค์มองสิริกันยาไม่วางตา สิริกันยาเทน้ำซุปลงถ้วยพลางมองณรังค์ ที่นั่งรออย่างมีความสุข

สิริกันยาตักซุปป้อนณรังค์คนป่วยจ้องคนป้อนไม่วางตาจนสิริกันยาเขิน หลบตา

“มองผมหน่อยสิ”

“ฉันต้องมองช้อนมองซุป เดี๋ยวหก”

“มองผมก่อน ค่อยตัก”

“อ่ะ มองแล้ว”

“ดีจัง”

“อะไรดี”

“พูดไม่เพราะ”

“คุณไม่ใช่เจ้านายฉันแล้วนะ”

“นั่นสินะ...ไม่ใช่เจ้านายแล้ว แล้ว...เป็นอะไรดี”

“รีบๆกินเถอะค่ะ กินตอนยังร้อนๆเย็นแล้วไม่อร่อยหรอก”

ณรังค์จับมือสิริกันยา

“ตอบผมหน่อย”

“กินก่อนนะคะ แล้วฉันจะตอบคุณ อ่ะ”

“ผมรักคุณ”

สิริกันยาเขิน มองหน้าณรังค์นิ่ง สายตาเต็มไปด้วยความรักเธอวางถ้วยซุปณรังค์รวบมือของสิริกันยาเอาไว้

จับมือณรังค์แทนคำตอบและยิ้มให้กันอย่างมีความสุข

ในบ้านสิริกันยา ศรีนวลกับเจ๊หวานร่วมวงอาหารกลางวัน  ศรีนวลตักซุปแกงจืดป้อนเจ๊หวาน

ศรีนวลทำท่าป้อนซุป “กินซุปร้อนๆหน่อยนะคะคุณณรังค์ย่าฉันตั้งใจมากๆ ทำมาให้คุณ คุณจะได้แข็งแรงเร็วๆ”

เจ๊หวานแซ็ว “เอ่อ...ท้องผมจะเสียมั้ยครับ คุณกันยา”

“อีนี่!!!!  ทำเสียอารมณ์กูหมด”

“แหมๆๆๆๆๆ ถึงขั้นเอามามโน”

“ก็กูลุ้น อยากให้นังกันยามันมีความสุขสักที เห็นมันรักของมันไม่ยอมลืม ย่าอย่างกูจะทำอะไรได้ ก็ต้องเชียร์”

“ย่า...คนของเราไม่ได้คิดไปเองข้างเดียวใช่มั้ยไอ้คุณณะมันจะโอเคมั้ยอ่ะ”

19 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ