ระเริงไฟ ตอน 7

17 pages

ระเริงไฟ ตอน 7

บทประพันธ์ โสภี พรรณราย
บทโทรทัศน์ พิมพ์ธนา

ตอนค่ำ ที่บ้านดิลก ญาดาเดินเข้ามาด้วยความรู้สึกแปลกๆ จิตใจกระเจิดกระเจิง แต่แล้วต้องชะงักเมื่อเห็นกสิณที่นั่งรออยู่ ลุกพรวดมาหาทันที  “คุณหายไปไหนมา ผมรออยู่ที่รถเป็นชั่วโมง!” ญาดาหลงคิดว่ากสิณเป็นห่วงแต่กลับโดนต่อว่า “แล้วทำไมคุณไม่ตามหาดา” กสิณไม่เข้าใจจริงๆ “ทำไมต้องตาม”

“อยู่ๆดาก็หายไป คุณไม่คิดจะทำอะไรเลยหรือคะ”

ปาริฉัตรในชุดนอนเดินลงมายืนแอบฟัง

“แล้วจะให้ผมไปตามหาตัวคุณที่ไหน ตกลงคุณไปไหนต่อ ทำไมเพิ่งถึงบ้าน คิดถึงใจคนรอบ้างมั้ย”

ญาดาอ้ำอึ้งไม่สามารถบอกเรื่องที่เสียเวลาที่หนีชาคริตและเกิดอะไรขึ้นบ้างได้

“ดาเหนื่อยแล้ว แล้วค่อยคุยกัน อ้อ..ดาจะบอกอะไรให้นะ ถ้าคนห่วงกัน ยังไงก็จะพยายามหาจนเจอ คนอื่นที่ดาไม่อยากเจอยังมีความพยายามมากกว่าคุณเลย! คิดถึงตัวเองให้น้อยหน่อย! ขอร้อง!”

ญาดาเดินกลับขึ้นห้องนอนทั้งเหนื่อยและโมโหที่มาเจอกสิณที่เอาแต่ใจตัวเอง ปาริฉัตรแฉลบเข้ามาหากสิณทันที...“อย่าน้อยใจไปเลยนะคะ คุณกสิณ..คุณดาก็ขี้เหวี่ยงอย่างนี้แหละค่ะ พูดแรงแต่ใจไม่คิดอะไร”

กสิณยังโกรธอยู่

 

ห้องนอนญาดา ญาดาเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องนอนอย่างเหนื่อยใจ ญาดาล้วงหามือถือจากกระเป๋าแต่แล้วกลับเจอแหวนที่ชาคริตคืนมาให้ ญาดามองแหวนในมืออย่างเจ็บใจที่ถูกชาคริตจู่โจมจูบเอาดื้อๆ

ชาคริตก้มลงจูบญาดาเต็มเหนี่ยว แล้วยัดแหวนใส่มือญาดาที่ตะลึงพรึงพรืดอยู่ ญาดาหาเสียงตัวเองไม่เจอ

“คุณ..ทำ..แบบนี้ไม่ได้!”

ญาดาโมโหตัวเองที่สลัดชาคริตออกจากความคิดไม่ได้ ญาดาหันไปคว้าแล็ปท๊อปแล้วไปนั่งที่เตียงแล้วเริ่มคิดหารูปแบบที่ง่ายสุดเพื่อทำรายงาน ญาดาเริ่มสร้างเวป “yada-report” โดยคลิกสร้างเวปของตัวเองอย่างเร็วจนเวปเสร็จ ที่จอคอม  “ Day 1”  ญาดานิ่งคิดแล้วพิมพ์ต่ออีกสองสามคำ แล้วยิ้มที่เขียนรายงานได้สั้นกุดที่สุด

 

บ้านดิลก กสิณเดินหงุดหงิดออกไป โดยปาริฉัตรตามไปตีสนิทด้วย “ดื่มกาแฟซักแก้วก่อนมั้ยคะ”

“ไม่ล่ะครับ ขอบคุณ”

“ฉัตรไม่สบายใจเลย คุณแม่เคยสอนไว้น่ะค่ะ คนเป็นแฟนกันอย่าทะเลาะกันข้ามคืน..”

17 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ