ระเริงไฟ ตอน 11

17 pages

ระเริงไฟ ตอน 11

บทประพันธ์ โสภี พรรณราย
บทโทรทัศน์ พิมพ์ธนา

บ้านดิลก ดิลกนั่งเป็นประธาน เรียกเขมิกา ไตรทศ กมลพรรณ ปาริฉัตร เข้ามาเพื่อประกาศเจตนารมณ์

“ฉันขอให้ทุกคนรับรู้ไว้..ฉันไม่ยอมรับการแต่งงานของยัยดากับไอ้ชาคริต!”

เขมิกาเพิ่งเข้ามานั่งห่างจากไตรทศ กมลพรรณและปาริฉัตร

“ถึงคุณพ่อจะไม่ยอมรับ พวกเค้าก็แต่งงานกันอยู่ดี” ปาริฉัตรเสริม “นั่นสิคะ ใครจะไปห้ามได้”

“เขมคิดว่าไง ลูก เราควรทำไงดี”

“เขมไม่ขอออกความเห็นค่ะ”

“เอาอย่างนี้สิคะ ท่านก็ประกาศไม่รับรู้การแต่งงานครั้งนี้ ถ้าไม่มีผู้ใหญ่ทางฝ่ายเจ้าสาวร่วมงาน จะเรียกว่าเป็นการแต่งงานได้ไง”

“แม่เก่งจัง!”

“เรื่องแต่งๆเลิกๆนี่ แม่ถนัด!” กมลพรรณหยุดปากทันที เพราะเข้าตัวเอง

“งั้นทุกคนห้ามไปงานแต่งงานยัยดาเป็นอันขาด!”

เขมิกาเดินออกไปเงียบๆ ไตรทศนิ่งคิดยังไม่ปักใจตามพ่อเพราะเป็นคำแนะนำของกมลพรรณ ดิลกยังหงุดหงิดงุ่นง่านโมโหเรื่องแต่งงานของญาดา

 

สนามบ้านทัศนะ เขมิกามองไปไกลอดคิดเรื่องญาดากับชาคริตไม่ได้ ทัศนะเดินมานั่งข้างๆ

“น้องสาวผมชอบของขวัญคุณมาก” เพ็ญขวัญนั่งอยู่ในบ้านกำลังดูขวดแก้วที่ปลูกต้นไม้อยู่ข้างใน

“คุณเข้าใจคิดดี....ชีวิตขวัญก็เหมือนต้นไม้ที่จะต้องอยู่ในที่จำกัด แต่ยังสามารถเติบโตได้..”

“บางครั้งเขมก็อยากใช้ชีวิตเหมือนคุณขวัญ..ไม่ต้องออกไปรับรู้เรื่องแย่ๆ ไม่ต้องทนเห็นหน้าคนที่ไม่อยากเจอ”

“ตอนนี้คุณไม่อยากเจอหน้าใคร..นายคริตหรือว่าคุณดา?”

เขมิกานิ่งอึ้ง ที่ทัศนะรู้ทัน/ ทัศนะรู้เรื่องชาคริตกับญาดาจะแต่งงานกันจากเขมิกาแล้ว “ทั้งสองคน..”

“ผมยังไม่ปักใจเชื่อว่าสองคนนั้นจะแต่งงานกันจริงๆ นายคริตไม่น่ายอมผูกมัดกับผู้หญิงคนไหน”

“ถ้าพวกเค้าแต่งงานกันจริงๆ แสดงว่าคุณคริตรักพี่ดางั้นเหรอคะ”

“คุณจะสนใจไปทำไม? หรือว่าคุณยังตัดใจไม่ได้?” เขมิกาไงก็เจ็บ “ก็แค่สงสัย...”

เขมิการีบหนีไปหาเพ็ญขวัญ  ทัศนะเกรงว่าเขมิกายังมีเยื่อใยอยู่

17 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ