ระเริงไฟ ตอน 17

17 pages

ระเริงไฟ ตอน 17

บทประพันธ์ โสภี พรรณราย
บทโทรทัศน์ พิมพ์ธนา

ถนนทางเข้าป่า รถทัศนะแล่นเข้ามาตามทาง ในรถเขมิกานั่งมากับทัศนะ “ใกล้ถึงแล้วครับ...”

เขมิกาได้ยินเสียงผู้หญิงร้องดังมาแว่วๆ/รีบกดกระจกรถลง “ช่วย..ด้วย..ช่วยด้วย”

“จอดรถค่ะ คุณนะ  จอดรถ!” ทัศนะรีบเบรกรถทันที เขมิกาผลุนผลันลงจากรถ

“มีผู้หญิงร้องให้ช่วย!” เขมิกานึกถึงญาดาทันที “พี่ดา!!” เขมิกาวิ่งเข้าไปในป่าทันที ทัศนะรีบลงจากรถตามไป

“เดี๋ยว! คุณเขม!” ทัศนะวิ่งตามเขมิกาไปทันที

 

เขมิการีบแหวกพงหญ้าเข้าไปนึกว่าจะได้เจอบ้านของชาคริต แต่กลับเป็นเป็นไร่ขนาดใหญ่พืชผลใดๆที่เจริญเติบโตแล้ว  ทัศนะตามมาเห็นพื้นที่ๆน่าจะเป็นบ้านพักกลายเป็นไร่ก็แปลกใจ

“ไหนล่ะคะ บ้านคุณคริต”

“ผมงงอยู่นี่แหละ แต่ที่แน่ๆนี่เป็นที่ดินของนายคริต”

“หรือบ้านจะอยู่ลึกเข้าไปอีก”

“ช่วยด้วยๆ” ทัศนะกับเขมิกาบุกเข้าไปทันที เห็นชายคนหนึ่งวิ่งไล่หญิงสาวจนตะครุบตัวไว้ทันจนล้มคลุกคลานไปด้วยกัน ทัศนะรีบเข้าไปช่วยดึงชายคนนั้นออกมาล็อกตัวไว้

“โทรเรียกตำรวจเลย คุณเขม”

“เรื่องของผัวเมียมายุ่งอะไรด้วย!”

“อย่ามาใช้มุกเดิมๆ! ไม่มีใครเชื่อหรอก”

“เราเป็นผัวเมียกันจริงๆ!” ทัศนะกับเขมิกาหงายเงิบไป หญิงสาวดึงผัวมาใกล้ตัวแล้วทุบไหล่อย่างเขินอาย

“บอกแล้วว่าอย่าๆ อายเค้ามั้ย”

“แล้วมาทำอะไรกันที่นี่”

“นายจ้างให้มาเฝ้า”

“แล้วบ้านพักนายล่ะ”

“บ้านพักนายอยู่โน่น” หญิงสาวชี้ไปไกล “ภูผาม่านโน่น ที่ดินตรงนี้นายปล่อยให้พวกเรามาทำไร่ทำสวนฟรีๆ บอกว่าทิ้งไว้ก็เสียเปล่า”

“ภูผาม่านอยู่ไกลมั้ยคะ” ทัศนะพยักหน้าหนักใจแสดงว่าไกลมาก

17 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ