ระเริงไฟ ตอน 25 (จบบริบูรณ์)

20 pages

“กาจ...” ดิลกเงยหน้ามองกาจที่ปล่อยวางไม่มีทีท่าว่าแค้นเคืองใดๆ

“กาจ..ยกโทษให้ฉันด้วย..ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ”

ดิลกคุกเข่าลงจะกราบกาจที่เท้า แต่กาจรีบจับดิลกไว้ไม่ให้ก้มลงไหว้

“ฉันสำนึกผิดแล้ว! สำนึกผิดแล้วจริงๆ สาบานก็ได้”

“เรื่องมันจบไปแล้ว”

“มันพูดเพราะกลัวตาย มันไม่ได้รู้สึกผิดซักนิด!”

ดิลกกลัวชาคริตลนลาน ยืนไม่เป็นสุข ลืมเรื่องขาที่เจ็บไปเลย “กาจ! ยกโทษให้ฉันด้วย!”

ดิลกยกมือไหว้กาจท่วมหัวไหว้ปลกๆ อย่างหมดสภาพ เขมิกากับไตรทศเดินเข้ามาทันเห็นสภาพหมดเกียรติใดๆของพ่อ

“ฉันยกโทษให้...”

ดิลกอับอายเจ็บปวดยิ่งกว่ากาจทำร้าย

“พ่อต้องติดคุกแทนมันมา 20 ปี! จะยกโทษให้ง่ายๆอย่างนี้เหรอ ผมไม่ยอม! มันต้องชดใช้ให้เรา!”

“ฉันจะบวชตลอดชีวิตเพื่อชดใช้ความผิด”

“อย่าเลย! เปลืองข้าววัดเปล่าๆ ความรู้ผิดชอบชั่วดี เรียนรู้เองได้ กลับไปหาครอบครัวของแกซะ”

ดิลกจริงใจ “กาจ..ฉันขอโทษ...ฉันขอโทษ..” ดิลกหันไปมองลูกทั้งสามที่มองพ่อด้วยสายตาผิดหวังและอับอาย

 

ญาดามองชาคริตที่ต่างยืนห่างกัน ที่สุดญาดาก็รู้ความเลวร้ายของพ่อ ญาดาขยับจะไปหาชาคริต แต่ดิลกเดินกะเผลกๆเข้ามาหาลูกๆเสียก่อน ดิลกมองหน้าลูกไม่ติด ละอายใจ และไม่รู้จะพูดอะไร

“มา..มากันได้ไง”

“คุณนะโทรไปบอก..แรกๆเขมไม่เชื่อ..เห็นกับตาอย่างนี้แล้ว ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ!”

“พ่อ..พ่อทำทุกอย่างเพื่อลูก..”

“พ่อทำเพื่อเงินต่างหาก!!”

“ในที่สุดเราก็รู้ว่า..คุณชาคริตจ้องทำลายครอบครัวเราเพราะอะไร..เพราะคุณพ่อ...คุณพ่อคนเดียว!!”

“พอได้แล้ว กลับบ้านกันก่อน แล้วค่อยว่ากัน”

“เราคงยังกลับไม่ได้ครับ พี่ดา” ตำรวจ 2 นายเดินเข้ามาเพื่อพาดิลกไปสอบสวนคดี Go Rich

ญาดามองดิลกที่คอตกอย่างหนักใจ

 

ชาคริต ทัศนะและกาจมองดิลกที่โดนตำรวจคุมตัวไปโรงพัก ดิลกโดนตำรวจขนาบสองข้างเดินไป ญาดาเดินตามอย่างร้อนใจ เขมิกากับไตรทศตามกันไป กาจหันมามองชาคริตที่มองตามดิลกไม่วางตา

20 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ