พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ตอน 13

16 pages

พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ตอน 13

บทประพันธ์-บทโทรทัศน์    เอกลิขิต

หัวค่ำต่อเนื่อง ห้องนอนกาโม่ กาโม่นอนหลับไปแล้ว ทิ้งโทรศัพท์มือถือเปิดสปีคเกอร์โฟนอยู่ข้างๆ

“กาโม่ครับ  กาโม่” กาโม่หลับสนิทไปแล้ว

ทอย เรียกหา “เฮีย  เฮียอยู่ในห้องรึเปล่า” ทอยรออึดใจไม่มีเสียงตอบ... “กู๊ดไนท์ครับ....”

เสียงปลายสายกดตัดสายทิ้งไป..ปล่อยกาโม่หลับสบายไป

 

โถงบ้านเต็ง โทรศัพท์บ้านดังขึ้น...ที่โต๊ะทำงานเต็ง...ไม่มีเต็งอยู่แล้ว โทรศัพท์บ้านยังดังต่อเนื่อง..ทั้งโถงก็ไม่มีเต็งอยู่ในบ้านแล้ว

 

หน้าบ้านชิดดาว เต็งยืนล้วงมือทั้งสองข้างลงกระเป๋ากางเกงทอดสายตามองอะไรบางอย่างอยู่  สีหน้าแววตาเศร้าๆ เต็งยืนซึมอยู่หน้าบ้านชิดดาว บ้านชิดดาวปิดไฟมืดสนิท  ยิ่งทำให้มองดูเศร้าหดหู่หนักขึ้นไปอีก ไม่คาดคิด  เต็งมองซ้ายมองขวา เห็นไม่มีใครแล้วรีบเดินไปจับประตูเหล็กที่ไม่สูงนักก่อนจะดีดตัวเหวี่ยงข้ามรั้วเข้าไปในบ้านชิดดาวโดยพลการ

 

ร้านอาหารสวยๆ  ลูกกวาดกับเวนิสกำลังนั่งเลือกแบบและสีการ์ดเชิญงานแต่งอยู่ที่โต๊ะอาหารมุมด้านในร้าน

ค่อนข้างส่วนตัว ไม่มีลูกค้าโต๊ะอื่น ทอยเดินเข้ามาเท้าสะเอวมองอย่างเงียบๆ ทอยแขวะ

“เลือกเสร็จแล้วค่อยโทรตามก็ได้นะ” ลูกกวาดและเวนิสตกใจ...

ลูกกวาดยิ้มแหยๆ “มาเงียบๆ นะทอย” ลูกกวาดกระเซ้า “กล่อมลูกนอนหลับแล้วเรอะ”

“ย่ะ”เวนิสรีบเก็บแบบการ์ดต่างๆ กลับใส่ถุง ทอยดึงเก้าอี้ออกมานั่งข้างๆเวนิส “จะเก็บทำไมล่ะไอ้ตี๋  ฉันจะได้ช่วยเลือก” เวนิสเหล่มองทอย ทอยจ้องหน้าเวนิส “ฉันไม่รู้สึกอะไรหรอกย่ะ เพราะฉันไม่ได้ชอบแก”

เวนิสและลูกกวาดอึ้งๆไปเล็กน้อย ทอยมองหน้าทั้งสองคนไล่เรียงกันไป

“ที่พวกแกนัดฉันมาเพราะอยากเคลียร์ประเด็นนี้ใช่มั้ย”

“ลูกกวาดเค้ายังคาใจ...”

“ไม่บอกฉันก็รู้ว่าไอเดียนังกวาด” หางตาทอยมองเวนิสเหยียดๆ “แกมันขี้ขลาด  ไม่งั้นคงไม่แอบตาดำไว้ซะเกือบมิดขนาดนี้หรอก” เวนิสหยิบโบชัวร์ตัวอย่างการ์ดแต่งงานตบลงกลางหัวทอย “โอ๊ย  เจ็บนะไอ้ตี๋”

“อ้าว ไม่ได้ตีให้เพลิน” ลูกกวาดขำๆออกมา “ค่อยหายตึงเครียดหน่อย” ลูกกวาเถอนใจยาวออกมาอย่างโล่งอก

16 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ