พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ตอน 10

บทละครโทรทัศน์
16 pages

พ่อยุ่งลุงไม่ว่าง ตอน 10

บทประพันธ์-บทโทรทัศน์    เอกลิขิต

ละอองกำลังต่อว่าโต้ที่มุมหนึ่งของกองถ่ายตอนหัวค่ำ ละอองไม่พอใจ

“อีกแล้วนะโต้  เผลอเป็นไม่ได้  เป็นต้องคุยโทรศัพท์” ละอองจะเข้าไปแย่ง “เอามือถือมาให้พี่ดูซิว่าคุยกับใคร”

โต้ปัดป้องไม่ยอมให้โทรศัพท์ “ผมไม่คุยแล้วครับพี่ออง”

ละอองถอนใจหงุดหงิด ไม่อยากหักหาญน้ำใจกันให้เป็นเรื่องใหญ่ เลิกแย่ง “ทำให้ได้อย่างพูดล่ะ”

โต้จ๋อยๆ “ครับพี่”

“ผู้กำกับเค้าฝากให้พี่มาเตือนโต้แล้วนะ  นักแสดงผู้ใหญ่หลายคนชักไม่พอใจแล้ว เพราะโต้ไม่มีสมาธิเลย  จำบทง่ายๆก็ไม่ได้” โต้จ๋อยๆ รู้สึกผิด

“ตกลงอยากจะเกิดในวงการละครมั้ย  ถ้าไม่ตั้งใจจริงพี่จะได้เลิกปั้น ทำตัวแบบนี้เสียเครดิตพี่หมด”

โต้ยกมือไหว้ “ขอโทษครับพี่”

“ปิดมือถือไปเลยนะ  จนกว่าจะเลิกกองอย่าให้พี่เห็นโต้คุยโทรศัพท์กับใครอีก  เข้าใจมั้ย”

โต้จ๋อยสนิท “ครับพี่ออง” โต้กดปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือไป ละอองค้อนใส่ “ตามมาเร็วๆเลย”

ละอองสะบัดหน้าพรืดเดินนำไป โต้จ๋อยๆ รีบเดินตามละอองไปง้องอนขอโทษ

 

ชายหาด เต็งเดินตามหาชิดดาวที่เดินเลี่ยงมาคุยโทรศัพท์มือถือ เห็นมานานแล้วก็เลยจะมาบอกว่าจะขึ้นบ้านแล้ว แต่ไม่มีวี่แววชิดดาว เต็งกวาดตามองซ้ายขวาไม่เห็นมีชิดดาว หันหลังจะเดินกลับต้องตกใจสุดตัวเมื่อเห็นทอยยืนดักรออยู่ เต็งตกใจสุดตัว ไม่ทันตั้งตัวจะเจอใครมายืนด้านหลัง ร้องเสียงหลง

“เฮ๊ย...โห ทอยมายืนอะไรเงียบๆ”

ทอยหน้าซึมๆ “คุณดาวกลับขึ้นบ้านไปแล้ว คุยกับทอยแทนได้มั้ยเฮีย” ทอยมองเต็ง สีหน้าแววตาขอร้อง

เต็งมองทอยนิ่งๆ สีหน้าแววตาเข้าใจความรู้สึก

 

บนบ้านพัก ชิดดาวขึ้นมานั่งพักทำใจที่ม้านั่งรับแขก จิบน้ำอุ่นๆ ไปด้วยก่อนจะนึกได้ว่าทิ้งเต็งไว้ที่ ชายหาด

ชิดดาวสะดุ้ง นึกขึ้นได้ “อุ๊ย คุณเต็ง” ชิดดาวรีบวางถ้วยน้ำอุ่นแล้วรีบเดินลงไปจากบ้านพัก

 

มุมหนึ่งของชายหาด เต็งพยายามจะเลี่ยงการสนทนากับทอย

16 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ