เสน่ห์นางงิ้ว ตอน 10

18 pages

เสน่ห์นางงิ้ว ตอน 10

บทประพันธ์ของ :  ภราดร ศักดา                    
บทโทรทัศน์  :  ยิ่งยศ  ปัญญา / สรรัตน์  จิรบวรวิสุทธิ์

ถนนหน้าบ้านเจียง ดำเกิงแบกเจียงออกมา ซินแสหลอเรียกรถสามล้อมารอไว้ บัวช่วยประคองเจียงอย่างเป็นห่วงสุดๆ บรรยากาศตึงเครียดและรีบร้อน นกขมิ้นกับตรึงจิตคอยดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ ตกใจเหมือนกัน

“เร็วเข้าอาเกิ่งรถสามล้อมาแล้ว!!”

บัวจะร้องไห้ “ป๊า! ป๊าทำใจดีๆไว้นะจ๊ะ ป๊า!!”

ดำเกิงและชาวคณะช่วยกันประคองเจียงขึ้นบนสามล้อ แล้วหันมาบอกบัว

“บัวกับซินแสไปโรงพยาบาลกับอาป๊าก่อนนะ” ดำเกิงจะจ้ำออกไป  “แล้วเกิ่งจะไปไหน?”

ดำเกิงหันมองบัวไม่ตอบอะไรแล้วเดินไปเลย  บัวมองตามเอะใจ

 

โถงบ้านชยุติ ชยุติขึ้นเสียงเถียงกับไชโย วลียืนมองหน้าตึงอยู่

“แกพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไงไอ้ตี๋?”

“ผมไม่เข้าใจเลย บ้านเราก็ที่ทางตั้งหลายไร่ อาป๊ากับอาม้าจะอยากได้ที่ดินแปลงนั้นไปทำไมอีก?”

“ฉันก็ซื้อเอาไว้ปลูกเรือนหอให้แกกับหนูยิ่งจันทร์นั่นแหละ”

“ใช่ๆ คุณไชโยกับคุณพี่ อยากจะปลูกเรือนหอให้หลานติกับหนูยิ่งจันทร์ ให้ยิ่งใหญ่ที่สุดเลยไงจ๊ะ”

“แล้วก็อยากจะไล่บัวกับทุกคนในคณะให้ออกไปไกลๆด้วยใช่มั้ยครับ?!”

“ถ้าใช่ แล้วจะทำไม ในเมื่อเราไม่ได้ไล่เปล่า เราเองเงินก้อนโตไปให้พวกมันด้วย”

“แต่ไอ้พวกงิ้วนั่นก็ทำหยิ่งผยองไม่ยอมขาย จะอดตายกันอยู่แล้วยังไม่เจียม”

ทนายแทรกเอาหน้า “พวกนั้นคงอยากจะปั่นราคาน่ะครับคุณติ”

“คุณทนาย เชิญคุณกลับไปเลยครับ”

“ครับๆๆ” ทนายอึ้งหน้าเสีย จำต้องลากลับ วลีหันมาเฉ่งชยุติ “แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้เลยนะ คุณทนายเขาพูดถูกแล้ว ที่ไอ้พวกนั้นเล่นแง่ก็เพราะอยากได้เงินเพิ่มนั่นแหละ ถึงทำดึงเช็งไม่ยอมขาย”

“ดีแล้วละครับที่พวกเขาไม่ยอมขาย เพราะยังไงก็จะไม่มีการปลูกเรือนหออะไรทั้งนั้น!!” ทุกคนอึ้งไป

วลีเดือดดาล เสียงเขียว “แกพูดอะไรออกมาตาติ?!”

“ผมจะไม่แต่งงานกับยิ่งจันทร์หรอกครับม้า” วลีเสียงลั่น “ตาติ!!!” วลีมองชยุติอย่างโมโหสุดๆ

18 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ