เสน่ห์นางงิ้ว ตอน 24 (จบบริบูรณ์)

29 pages

“ไม่กลัว...ชินแล้ว...”

ตรึงจิต นกขมิ้น ไหมฟ้า รับพร้อมกัน “หูยยยยยยย!!”  ดำเกิงเก้อ

“งั้นไม่พาหนีก็ได้ จะขยันเก็บตังค์หาสินสอดนี่แหละ แต่ขอกำลังใจหน่อย...”

“อะไร? กำลังใจ?”

“ถ้าอยากให้ขยันกว่านี้  ก็ให้กำลังใจกันหน่อยสิ “ ดำเกิงยื่นแก้มให้กนก กนกเขิน

“บ้า  คนเยอแยะ “

ดำเกิงทำเสียงดุ “ยัยหมวย จะหอมหรือไม่หอม!!!” กนกวิภายอมหอมแก้มดำเกิง...เสียวี๊ดวิ๊วดังลั่นไปทั้งร้าน  โดยเฉพาะจากโต๊ะของตรึงจิต ไหมฟ้า นกขมิ้น ดำเกิงกอดกนกวิภาด้วยความรัก...

 

มุมสวยริมทะเล ดวงตะวันที่เส้นขอบฟ้าใกล้จะจมทะเลเต็มที แสงทองอาบไปทั่วบริเวณ ชยุติกับบัวยืนมองพระอาทิตย์ตกดินด้วยกันอย่างมีความสุข

“สวยจังเลยค่ะ...”

“แต่ในสายตาผม คุณสวยที่สุด ไม่มีอะไรสู้ได้เลย”

“คุณรักฉันเพราะอะไรคะ?”

“เพราะคุณน่ารักไง...”

“เอาจริง ๆ สิคะ ฉันอยากรู้ว่าผู้หญิงธรรมดาอย่างฉัน เอาชนะใจผู้ชายที่มีผู้หญิงดี ๆมาให้เลือกมากมายอย่างคุณได้ยังไง”

“ผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร แต่พอรู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้ว คุณรู้มั้ยบัวว่าคุณเป็นรักแรกของผมนะ”

“รักแรก...ฉันน่ะเหรอ ?”

“ใช่  รักแรกที่ผมไม่เคยลืมเลย ตอนเรียนอยู่ที่ฟิลิบปินส์ ผมมีผู้หญิงเข้ามาให้คบหาเยอะแยะเลยนะ แต่ก็ไม่เคยรู้สึกดีกับใครเลย เพราะในหัวของผม มีภาพของเด็กผู้หญิงที่เถียงกับผมเรื่องไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนติดอยู่ตลอดเวลา”

บัวยิ้ม “แต่ตอนคุณไป ไม่เห็นมาลา ปล่อยฉันคอยเก้อ..”

“คุณคงรอแย่เลย”

“ก็รอมาจนถึงตอนนี้ไงคะ”

ชยุติยิ้ม “เพราะผมก็เป็นรักแรกของคุณเหมือนกันใช่มั้ย”

“เรียกว่า...รักเดียวและรักสุดท้ายดีกว่าค่ะ”

ชยุติยิ้มดีใจสุดๆ  “บัว...ผมรักคุณนะบัว...”

ทั้งคู่จูบกันหวานซึ้ง ก่อนจะชยุติจะอุ้มบัวลงจากรถ  แล้วพาเธอเข้าไปในบ้าน...บ้านที่มีเพียงแค่สองเราเท่านั้น

 

--- จบบริบูรณ์ ---

29 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ