เสน่ห์นางงิ้ว ตอน 24 (จบบริบูรณ์)

29 pages

“แต่ตอนนี้ไม่รู้มันไปตามหนูหนกถึงไหนนะคะ แล้วกว่าเราจะตามมันกลับมา เกิดยาหมดฤทธิ์ ตาติรู้ตัวขึ้นมา แผนการทุกอย่างของเราไม่พังหมดเหรอค่ะ” วลีชะงัก คล้อยตาม “ก็จริง...”

“ให้มันรู้จากข่าวหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ทุกฉบับแหละค่ะดีแล้ว ดูเป็นเรื่องใหญ่ ฝังหัวมันไปนานๆ มันจะได้ไสหัวไปจากตาติอย่างถาวรไงคะ”

“คุณแสงเดือนพูดมีเหตุผล ก็ได้ค่ะ... ฉันจะขึ้นไปส่งสัญญาณข้างบน คุณแสงเดือนเรียกนักข่าวได้เลยนะคะ”

“ค่ะ...”

วลีกลับขึ้นบันไดไป แสงเดือนลอบถอนใจอย่างโล่งอก “ป่านนี้นังบัวมันคงเละไปแล้วแหละ...”

 

ในกระท่อมท้ายสวน ธานีไล่จับบัวไปทั่วทั้งกระท่อม ธานีเหงื่อเกาะพราวไปทั้งตัว

“ยอมดี ๆ น่าอาบัว  ไม่งั้นอั๊วะจะโมโหแล้วนะ!”

“แน่จริงเสี่ยก็จับฉันให้ได้สิ!”

“ได้  อั๊วะจะจับลื้อให้อยู่หมัดเลย แล้วจะขยี้ลื้อด้วยริมฝีปาก”

บัวยิ้มหลอกล่อธานี “เอาซิ ถ้าเสี่ยจับฉันได้ ฉันจะยอมเสี่ย”

“แน่นะ!!”

“แน่ซิ”

“พูดแล้วนะ!!” ธานีออกแรงไล่บัวอีกครั้ง...บัวกระโดดหลบไม่ยอมให้จับง่าย ๆ

“หยุดหนีเถอะน่า  มันจะเหนื่อยซะเปล่า ๆ”

“ฉันน่ะเหรอ?” ธานีหอบแฮ่ก “เปล่า อั๊วะนี่แหละ!!” จังหวะหนึ่ง บัวเข้ายืนชิดฝ่าด้านหนึ่ง ล่อให้ธานีพุ่งเข้ามา

“ได้  งั้นไม่หนีแล้ว เข้ามาสิ”

ธานีไม่รอช้า พุ่งเข้าหาบัวอย่างแรง บัวกระโดดหลบไป ทำให้หัวธานีชนฝาอย่างแรง “โอ๊ย!”

ธานีเจ็บจนร้องแทบไม่ออก เข่าอ่อนทรุดลงนั่งกองกับพื้น บัวรีบวิ่งไปทุบประตูอีกครั้ง

“อาบัว!!! ถ้าลื้อยังดื้ออีกล่ะก็  อั๊วะจะใช้กำลังแล้วนะ!!! “

ธานีพูดจบก็คว้าแส้ที่แขวนอยู่ลงมาฟาด เพี้ยะ!! บัวหันมองตกใจ

 

ห้องชยุติ บ้านชยุติ วลีเปิดประตูเข้าห้องมาก็ต้องชะงัก เห็นยิ่งจันทร์สวมเสื้อผ้ากลับเรียบร้อยนั่งตัวแข็งอยู่บนเตียง “หนูยิ่งจันทร์ทำไมแต่งตัวอย่างนี้ละลูก...” วลีมองหา “แล้วนี่ตาติหายไปไหน?!”

ชยุติก้าวออกมาจากเบื้องหลังวลี “ผมอยู่นี่ครับม้า!” วลีชะงักหันมองชยุติตัวชา

“ตาติ!! นี่แกไม่ได้...”

29 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ