ศรีอโยธยา ตอนที่ 9

13 pages

ศรีอโยธยา ตอนที่ 9

ศรีอโยธยา ตอนที่ 9

บ้านหม่อมหลวงพวงแก้ว กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน ม.ล.พวงแก้วสะดุ้งตื่นขึ้นมา ลุกขึ้นนั่งบนโซฟา เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ท่านหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะยาวเล็กที่ตั้งอยู่ตรงหน้าขึ้นมารับสาย

ม.ล.พวงแก้ว : ฮัลโหล นี่รู้ไหมยะว่าที่กรุงเทพเนี่ย มันกี่โมงกี่ยามแล้ว แม่หม่อมหลวงพวงผกามารศรี มันไม่ได้เป็นกลางวันแสกๆ เหมือนที่ London ของหล่อนนะยะ อะไรนะ ลูกชายหล่อนปิดโทรศัพท์มือถือ ก็ยามวิกาลอย่างนี้ ใครหน้าไหนจะมามัวเปิดโทรศัพท์มือถืออยู่ ยกเว้นดิฉันผู้ซึ่งเผลอหลับไปจนลืมปิดบ้านปิดช่อง เมื่อคืนฝันว่าลูกรถคว่ำ...โอ๊ย แม่พี่สาวของดิฉัน นี่ช่วยฝันอะไรที่มันเป็นมงคลหน่อยได้ไหมจ๊ะ อยากพูดกับพิมาน เขาไม่อยู่บ้านหรอกจ้ะ ไป On field ที่อยุธยาเมืองเก่าของเราแต่ก่อนโน่น เอ๊ เธอนี่ เป็นประสาทไปแล้วหรือยังไง ถ้ามันมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับตาพิมาน ฉันก็ต้องรู้แล้วสิ นี่ แม่พี่สาวของดิฉันจ๋า พิมานไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะจ๊ะ แก่จนรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว อะไรนะ กลัวจะไปติดผู้หญิง ติดซิดี ดีกว่าติดผู้ชายหลายเท่านะเธอ นี่ ฉันมีความลับอะไรจะบอก กับหนูพลอยนภา ลูกสาวคุณทองธิเบศร์ มีแววแล้วนะจ๊ะเธอจ๋า พูดแล้วจะหาว่าคุย...I can feel something! seriously ฉันพูดจริงนะ ไม่ได้พูดเล่น เอาไว้ก่อนแล้วกัน ฉันง่วงนอนแล้วล่ะ ไว้ถ้าพรุ่งนี้เช้าคุณพิมานเธอกลับมา ฉันจะรีบให้โทรกลับไปรายงานตัวกับเธอให้สมใจเลยนะจ๊ะ แม่หม่อมหลวงพวงผกามารศรีจ๋า บ้ายบาย

ท่านปิดโทรศัพท์มือถืออย่างเหน็ดเหนื่อยทั้งกายและใจค่อยนั่งลงบนโซฟาและคิดหาหนทางแก้ไขสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างทรมานใจ ม.ล.พวงแก้วรู้สึกว่าท่านได้ยินเสียงเรียกจากภาพภาพถ่ายกรุงศรีอยุธยาโบราณที่ติดที่ฝาผนังนั้น ท่านค่อยๆ ลุกขึ้นเดินตรงไปยังภาพนั้นราวกับถูกมนต์สะกด อานุภาพบางอย่างดลใจให้ท่านเดินทางไปยังพระนครศรีอยุธยาโดยด่วน

 

 

โรงแรมศาลาอยุธยา วายุกำลังนอนหลังอยู่ คุณทองหยิบเขี่ยฝ่าเท้าของวายุ ซึ่งโผล่ออกมาจากผ้าห่ม

วายุละเมอ : อย่า จั๊กกะจี๋

คุณทองหยิบเขี่ยฝ่าเท้าของวายุอีกครั้ง

วายุหลับตาหัวเราะ : ไม่เอา

วายุจั๊กกะจี๋จนทนไม่ไหวจึงลืมตาตื่นแล้วลุกขึ้นนั่ง

วายุ : คุณทองหยิบ

 

 

ม.ล.พวงแก้วเก็บกระเป๋าไปอยุธยาในคืนนั้น

13 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ