แม่อายสะอื้น ตอนที่ 30 (จบบริบูรณ์)

บทละครโทรทัศน์
18 pages

แม่อายสะอื้น ตอนที่ 30 (จบบริบูรณ์)

บทประพันธ์       อนัญจนา

บทโทรทัศน์        สาวิตา  

บ้านทรงพล นมน้อยนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟา ทรงพลเดินเข้ามานั่งลงตรงข้าม นมน้อยเงยหน้าขึ้นมอง

“นมครับ...ผมขอโทษที่ไม่เชื่อคำพูดของนม แถมยังเคยโกรธนม พูดจาไม่ดีกับนมอีก ผมรู้แล้วครับว่าคนที่รักผมจริงและไม่เคยคิดทำร้ายผมเลยคือนม” ทรงพลลุกขึ้นมากราบลงที่ตักนมน้อย “ผมขอโทษจริงๆครับนม”

นมน้อยประคองให้ทรงพลลุกขึ้น “ไม่เป็นไรค่ะ... นมไม่เคยโกรธคุณพลเลย ลุกขึ้นนั่งเถอะค่ะ”

ทรงพลลุกขึ้นนั่งข้างๆนมน้อย

“นมมีแต่เป็นห่วงคุณๆ อยากเห็นคุณๆมีความสุข เวลาพวกคุณๆทุกข์ นมทุกข์ยิ่งกว่า”

“ผมรู้ครับนม”

“นมรับปากคุณพ่อคุณแม่คุณไว้ว่าจะไม่ทิ้งพวกคุณๆไปไหน จะดูแลคุณๆแทนท่านอย่างดีที่สุด นมไม่ไปไหนแน่นอนค่ะ ถ้าคุณๆไม่ไล่นม”

“โธ่......นมคร้าบบบบ”

นมน้อย มองทรงพลนิ่ง แล้วถาม “คุณพลตัดใจจากผู้หญิงคนนั้นได้หรือยังคะ”

ทรงพลอึ้ง นิ่งคิดไตร่ตรองสักครู่ “ผมยอมรับว่าคราวนี้ผมเจ็บมาก ผมเหมือนคนโง่ที่โดนหลอกมาทั้งชีวิต....แต่ผมก็โง่จริงๆใช่มั้ยครับนม”

“ไม่เอาค่ะ อย่าคิดอย่างนั้น คุณพลของนมเป็นคนดีต่างหากละคะ ใครจะคิดว่าหน้าสวยๆ อย่างนั้นจะโกหกหน้าตายได้ขนาดนั้น ลืมมันเสียเถอะนะค่ะ ให้มันเป็นแค่บทเรียนที่คุณพล จะได้ใช้เรียนรู้คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตต่อไป อย่าเสียใจเลยนะคะ” นมน้อยกอดปลอบใจทรงพลอย่างสงสารจับใจ

 

โรงพยาบาล ดาวนิลนอนอยู่บนเตียง เทวัญยืนอยู่ที่ข้างเตียงกับหลิวหลิว

“น้องดาวนิลจะเป็นอะไรไหมคะ”

“ปลอดภัยดีแล้วครับ”

หลิวหลิวหงุดหงิด “ทำไมถึงทำอะไรแบบนี้ก็ไม่รู้” เทวัญดูลำบากใจ มองดาวนิลที่หลับอยู่อย่างเป็นห่วง

 

บ้านครูคำปัน ช่อเอื้องเช็ดตัวให้ครูคำปันที่นอนหลับอยู่ แล้วเอาผ้าห่มครูคำปัน หันไปบอกกลอง

“ดูตาก่อนนะกลอง”

18 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ