แม่อายสะอื้น ตอนที่ 11

บทละครโทรทัศน์
20 pages

แม่อายสะอื้น ตอนที่ 11

บทประพันธ์  อนัญจนา
บทโทรทัศน์  สาวิตา

ห้องนอนดาวนิล ดาวนิลลืมตาตื่นขึ้นมาตอนเช้าอย่างสดชื่น มองไปรอบๆห้อง แล้วตกใจ

“เมื่อคืนเราไม่ได้ฝันใช่ไหม” เสียงโทรศัพท์ดัง ดาวนิลรีบรับ “ฮัลโหล”

“อรุณสวัสดิ์ครับ”

ดาวนิลยิ้มอย่างดีใจที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป “อรุณสวัสดิ์ค่ะ

“ผมโทรมาปลุกหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ ชั้นตื่นแล้ว  คุณทรงพลมีอะไรหรือเปล่าคะถึงโทรมาแต่เช้า”

“ไม่มีอะไรหรอกครับ ผม...” ทรงพลเขินจะพูดว่าคิดถึงก็ไม่กล้า “แค่อยากโทรมาอรุณสวัสดิ์ นี่ผมยังรู้สึกผิดอยู่เลยที่ปล่อยให้คุณนั่งรถแท็กซี่กลับเมื่อคืน คุณน่าจะให้ผมไปส่งที่บ้าน”

“ชั้นยังไม่คุ้นทางในกรุงเทพน่ะค่ะ ให้บอกทางคุณคงได้ขับรถหลงทางทั้งคืน

“งั้นก็ยิ่งดีสิครับ ผมจะได้มีเวลาอยู่กับคุณนานๆ”

ดาวนิลได้ยินทรงพลพูดแบบนั้น ก็เขินหน้าแดงจนพูดอะไรไม่ออก ทรงพลรู้ตัวรีบพูดแก้เก้อ

“แล้ววันนี้คุณดาวนิลทำอะไรครับ”

“วันนี้มีคิวถ่ายละครน่ะค่ะ”

“แล้วตอนเย็นล่ะครับ เอิ่ม..ทานข้าวด้วยกันอีกซักมื้อไหมครับ” ทรงพลรอฟังคำตอบดาวนิลอย่างลุ้น

“ได้ค่ะ”

ทรงพลดีใจ “งั้นไว้เย็นๆผมจะโทรหาใหม่นะครับ”

“ค่ะ” ดาวนิลวางสายไปแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างมีความสุข ทรงพลยิ้มอย่างมีความสุขเช่นกัน

 

ห้องอาหารบ้านทรงพล นมน้อยกำลังจัดโต๊ะอาหาร ทรงพลเดินผิวปากลงมาอย่างอารมณ์ดี นมน้อยหันไปมองอย่างสงสัย  “ทำข้าวต้มกุ้งหรือครับนมวันนี้ หอมเชียว” ทรงพลเข้ามากอดนมแล้วหอมแก้ม “คนทำก็หอม”

“วันนี้คุณพลดูอารมณ์ดีจังเลยนะคะ / เมื่อคืนฝันดีเหรอคะ”

ทรงพลยิ้มไม่ตอบกล้วย อ้อย นั่งลงทานข้าว นมน้อยมองอย่างสงสัย

“ข้าวต้มกุ้งวันนี้อร่อยจังเลย  นมใส่อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า”

20 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ