แม่อายสะอื้น ตอนที่ 14

บทละครโทรทัศน์
21 pages

แม่อายสะอื้น ตอนที่ 14

บทประพันธ์  อนัญจนา
บทโทรทัศน์  สาวิตา

ห้องพักในโรงแรม ทรงพลเปิดประตูห้องเข้ามา “คืนนี้คุณนอนห้องนี้นะ ผมนอนห้องติดกันนี่”

ดาวนิลเดินเข้าไปในห้อง ตรงไปที่ระเบียง “วิวสวยจังเลยนะคะ”

“ห้องนี้มองเห็นทะเลมุมกว้าง ตอนเช้าพระอาทิตย์จะขึ้นทางด้านนี้ รับรองว่าสวยมาก”

“ขอบคุณนะคะ ไม่เคยมีใครทำอะไรให้ชั้นแบบนี้เลย”

“ผมก็ไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ใครเลยเหมือนกัน”

“อยู่ทะเลนี่เห็นดาวชัดดีนะคะ”

“ถ้าคุณยังไม่ง่วง ขอผมนั่งดูดาวอยู่ตรงนี้ด้วยซักพักได้ไหมครับ”

“ชั้นจะไล่เจ้าของโรงแรมได้ยังไงล่ะ” ดาวนิลยิ้ม ทรงพลยิ้มตอบ

 

ทรงพลกับดาวนิลเลื่อนเก้าอี้มานอนดูดาวกันตรงระเบียงห้อง ข้างๆมีน้ำดื่ม

“ทำไมคุณถึงชื่อดาวนิล”

“เพราะวันที่ดาวนิลเกิด บนฟ้าไม่มีดาวเลย”

“ก็เลยชื่อว่าดาวนิล ที่แปลว่าดาวสีดำ ผมชอบนะ ไม่เหมือนใครดี เหมือนคุณ..ที่ไม่เหมือนใคร” ทรงพลมองหน้าดาวนิลแล้วยิ้ม “ตอนมีเรื่องเมื่อวานผมกลุ้มใจแทบแย่ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกดีใจที่มันเกิดเรื่อง มันทำให้ผมได้มานั่งมองทะเลกับคุณแบบนี้”

“คุณทรงพลคะ”

“เรียกพลเฉยๆก็ได้”

“ทำไมคุณถึงเลิกกับคุณจิดาภาเหรอคะ”

“ผมจะไม่โกหกคุณนะ ตอนที่เราเลิกกัน จิเป็นฝ่ายทิ้งผม ตอนนั้นผมจะเป็นจะตาย เขาก็ไม่สนใจ แต่จะโทษจิเขาทั้งหมดก็คงไม่ได้ ที่จริงตอนนั้นผมก็เป็นฝ่ายผิดก่อน”

“ทำไมเหรอคะ” ทรงพลมองหน้าดาวนิลแล้วตัดสินใจพูด “เพราะผมนอกใจจิ”

ดาวนิลมองหน้าทรงพล ทรงพลถอนหายใจแล้วตัดสินใจบอก

21 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ