แม่อายสะอื้น ตอนที่ 21

บทละครโทรทัศน์
19 pages

แม่อายสะอื้น ตอนที่ 21

 

บทประพันธ์       อนัญจนา

บทโทรทัศน์        สาวิตา             

สนามหญ้าบ้านทรงพล  ครูคำปันปล่อยไม้เท้าในมือแล้วเอามืออีกข้างจับหน้าดาวนิล

“ดาวนิล...นี่ดาวนิลเหรอลูก!”ดาวนิลร้องไห้กับมือพ่ออย่างคิดถึง ในใจอยากจะบอกความจริงกับพ่อ

“ดาวนิล...ดาวนิลใช่ไหม พูดกับพ่อสิลูก”

ดาวนิลค่อยๆจับมือพ่อออกจากหน้าตัวเอง และกำลังจะอ้าปากพูด ช่อเอื้องก็เข้ามาเห็นพอดี “พ่อ!”

ช่อเอื้องรีบมาดึงพ่อออกจากดาวนิล “ช่อเอื้องจะพาพ่อไปไหน พี่ดาวนิลเขาอยู่นี่แล้วไง”

“เขาใช่พี่ดาวนิลของเราซะทีไหนล่ะพ่อ นี่มันคุณดาวนิล เขาเป็นดารา เขาไม่ใช่พี่ดาวนิลของเรา”

ครูคำปันน้ำเสียงผิดหวัง “จริงเหรอครับคุณ” ดาวนิลมองหน้าช่อเอื้อง ทรงพลเดินเข้ามา

“ดาวนิลอยู่นี่เอง ผมเห็นรถคุณจอดอยู่หน้าบ้าน เข้าไปในบ้านก็ไม่เจอ” ทรงพลมองครูคำปัน “สวัสดีครับคุณลุงคำปัน ชอบนั่งเล่นที่สวนเหรอครับ ช่อเอื้อง วันหลังพาไปเดินเล่นสนามหญ้าด้านโน้นก็ได้นะ ไม่ต้องมานั่งหลบอยู่แต่ตรงนี้หรอก”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมนั่งตรงนี้ก็สบายดีแล้ว คุณดาวนิลครับ เมื่อกี้ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมคงคิดถึงลูกมากไปหน่อย เลยคิดไปเองว่าคุณเหมือนลูกสาวผม”

ครูคำปันค่อยๆยกมือขึ้นไหว้ “อย่าถือสาคนแก่เลยนะครับ”

ดาวนิลรีบจับมือพ่อไม่ให้พ่อไหว้ตัวเอง แต่พอนึกได้ว่าทรงพลมองอยู่ก็รีบปล่อยมือ ช่อเอื้องมองดาวนิลแล้วรีบหันไปบอกพ่อ  “เข้าบ้านกันเถอะนะพ่อ จะได้ไม่กวนคุณๆเขา”

ช่อเอื้องพาพ่อเดินเข้าบ้านไป ดาวนิลได้แต่มองตาม

 

ช่อเอื้องพาคำปันเดินเข้ามาในห้อง กลองเดินตามมา ครูคำปันดูเงียบและไม่พูดอะไร

“เดี๋ยวชั้นช่วยคุณนมน้อยเตรียมอาหารเย็นให้คุณๆเสร็จ แล้วจะมาตามพ่อไปกินข้าวน”ะ

“อืม”

“แต่ถ้าพ่อหิวก่อน ให้น้องกลอง..” ครูคำปันพูดตัดขึ้นมา “ไปทำงานเถอะ พ่อยังไม่หิวหรอก”

ครูคำปันค่อยๆนั่งลง ดูเหม่อเหมือนคิดอะไร ช่อเอื้องมองพ่ออย่างเป็นห่วงแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ หันไปมองกลองที่นั่งเล่นของเล่นอยู่ “ดูตาด้วยนะกลอง”

19 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ