บ่วงรักซาตาน ตอนที่ 17

บทละครโทรทัศน์
25 pages

บ่วงรักซาตาน ตอนที่ 17

บ่วงรักซาตาน ตอนที่ 17

บทประพันธ์  ชมจันท์  / บทโทรทัศน์   กังสดาล

ห้องนอนชมพูนิษฐ์ ชมพูษฐ์นอนไม่หลับพลิกตัวไปมา  ในหัวก็คิดถึงแต่หน้าเหมราช

ในหมู่บ้าน เห็นความน่ารักของเหมราช  มุมสดใส  ยิ้มละมุน  แบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนชมพูนิษฐ์มองตะลึง 

ชมพูนิษฐ์มองเหมราช  เห็นเค้านอนหลับตาพริ้ม มีแสงจันทร์สาดส่องมากระทบหล่อบาดใจมาก

ชมพูนิษฐ์เคลิ้มคิดถึงเหมราช  แล้วนึกได้รีบสะบัดหัว “เป็นอะไรของแกวะ”

“ยังไงซาตานก็ต้องเป็นฝ่ายชนะ คนอย่างเธอไม่มีวันสู้ได้”

“ตัวจริงคุณเป็นคนแบบไหนกันแน่”

ชมพูนิษฐ์ล้มรีบเอาผ้าห่มคลุมโปง ในผ้าห่ม ชมพูนิษฐ์พยายามข่มตาให้หลับ ที่หน้าต่างเห็นดวงจันทร์สวย

 

บ้านเหมราช เหมราชนั่งดื่มอยู่คนเดียว  หน้าเครียดๆ

นึกภาพกวินทร์และธามันต่างสู้กับการ์ดปกป้องชมพูนิษฐ์

เหมราชกับกวินทร์ต่อยกัน  แล้วชมพูนิษฐ์ก็ปกป้องกวินทร์

เหมราชสีหน้าเจ็บปวด

 

เช้าวันใหม่ ห้องทำงานเจ้าสัว ชมพูนิษฐ์เอาฮาร์ดดิสส่งคืนให้มาดาม แล้วไหว้ขอโทษ

“นิดไม่มีคำแก้ตัว  นิดขอโทษค่ะมาดาม” มาดามกับเจ้าสัวมองหน้ากัน  แล้วยิ้ม

“เห็นเธอแล้วนึกถึงตัวฉันเองตอนสาวๆนะ  ไม่สนว่าจะใช้วิธีไหนแต่ต้องชนะเท่านั้น”

“โอ๊ย...มาดามเค้าร้ายเบอร์ใหญ่กว่าเยอะ  อย่างหนูนิดเนี่ยจิ๊บๆ ไม่ได้เศษเสี้ยวหรอก”

“เว่อร์ไป เว่อร์ไป - - อย่าเยอะ!!”

เจ้าสัวยิ้มเจื่อนๆ “แหะๆ จ๊ะ...ที่รักกกก”

“เห็นแก่ลูกผู้หญิงที่มีเลือดนักสู้เหมือนกัน  ฉันจะยกโทษให้เธอ” ชมพูนิษฐ์กับกวินทร์หันมองหน้ากันดีใจ

“ขอบคุณค่ะมาดาม  ขอบคุณจริงๆค่ะ  นิดสัญญาว่าจะไม่ทำอีกค่ะ”

“ส่วนเรื่องหุ้น...”

“นิดเข้าใจค่ะ  นิดตั้งใจจะมาปฏิเสธอยู่แล้วค่ะ”

“อ้าวถ้าหนูปฏิเสธไม่รับ แบบนี้ฉันก็แย่สิ  คุณเหมกับคุณธามันก็ขอถอนตัวไปแล้ว”

25 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ