บ่วงรักซาตาน ตอนที่ 24 (จบบริบูรณ์)

บทละครโทรทัศน์
38 pages

“แล้วเฮียจะไปทำอะไร ??”

“ฉันก็ไปช่วยเมียฉันดูแลสุขสยามสิ ไหนจะห้างที่กำลังจะเปิดใหม่ติดกันอีก แกไม่เห็นเหรอน่าสนุกจะตาย”

“รอเฮียอายุสัก เจ็ดแปดสิบก่อนไม่ได้เหรอ”

“ไอ้วิน  แกจะให้ฉันตายก่อนจะได้มีความสุข กับเมียรึไง?”

“แล้วเรื่องงานที่บริษัทนี้ล่ะ  จู่ๆจะมาทิ้งกันไปแบบนี้  ใครจะดูแล ??”

“ก็แกไง  แกจัดการได้อยู่แล้ว  ฉันรู้”

“โธ่...เฮีย  ผมเนี่ยนะ” เหมราชยื่นหน้าไปใกล้กวินทร์

“ถึงเวลาแล้วล่ะไอ้วินที่แกต้องมารับบทบาทซาตานแทนฉัน !!”

เหมราชตบบ่าให้กำลังใจแล้วยิ้ม กวินทร์หน้าเครียด

 

วันใหม่ บริษัทแห่งหนึ่ง เห็นกวินทร์เดินถือเอกสารเสนอราคามาพร้อมกับคริส  ส่วนธามันเดินเข้ามาพร้อมกับคนสนิท ทั้งสองเดินมาถึงหน้าบริษัทพร้อมกัน กวินทร์กับธามันมองหน้ากัน

“ไม่น่าเชื่อเลยนะ ว่าคนอย่างซาตานเหมราชจะยอมวางมือให้แกง่ายๆ”

“เฮียเค้าพบเส้นความความสุขของเค้าแล้วล่ะ ว่าแต่แกเถอะ หวังว่าคราวนี้คงไม่ใช้วิธีสกปรกอีกนะ”

ธามันยิ้มเยาะ “คู่แข่งระดับแก  ฉันไม่จำเป็นต้องลงทุนขนาดนั้นหรอก”

“ก็ดี  ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าแข่งกันอย่างถูกต้อง แกหรือฉันจะขึ้นมายืนแทนที่ซาตานหมื่นล้านเหมราช”

“ได้เลย” ทั้งสองมองหน้ากัน  แล้วต่างฝ่ายต่างเดินเข้าตึกไป

 

สุขสยาม เหมราชเดินโอบกอดชมพูนิษฐ์

“นิดว่าทั้งคุณวินและคุณธาม ต้องเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวของกันและกันแน่ๆค่ะ”

เหมราชยิ้ม “ใช่ !แล้วพวกมันสองคนจะได้เรียนรู้ว่าเป้าหมายในการแข่งขันไม่ใช่แพ้หรือชนะ แต่เป็นมิตรภาพต่างหาก”

“แล้วคุณละคะ  ไม่อยากเอาชนะใครอีกแล้วเหรอ”

“แค่ต้องวางแผนสารพัดเพื่อจะเอาชนะเธอให้ได้ ก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้วล่ะ”

“คุณนี่ใจร้ายจริงๆ ทนเห็นฉันติดบ่วงของคุณได้”

“ใครบอก?? สุดท้าย ผมต่างหากที่ติดบ่วงตัวเอง เข้าเต็มๆ รักคุณซะจนถอนตัวไม่ขึ้น” เหมราชหอมแก้มชื่นใจ

ชมพูนิษฐ์ยิ้มกอดเหมราช  ทั้งหันไปมองเด็กๆที่กำลังเล่นน้ำหรือเครื่องเล่นอยู่กับครอบครัว ชมพูนิษฐ์ครุ่นคิดนึกถึงคำพูดตัวเองที่เคยพูด “สุขสยามสถานที่แห่งความทรงจำ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเท่าไร ไม่ว่าคุณจะพบ

เจอเรื่องดีร้ายอะไรในชีวิต”

ภาพความสุขของเด็กๆและผู้คนที่มาเที่ยวสุขสยาม

“ยามใดที่คุณเหนื่อยและท้อแท้ ยามใดที่คุณต้องการรอยยิ้ม เสียงหัวเราะและกำลังใจ  สวนสนุกแห่งนี้จะเป็นขุมทรัพย์แห่งพลัง ที่พร้อมจะเติมเต็มความสุขให้แก่คุณทุกเมื่อ”

ชมพูนิษฐ์หันไปมองเหมราช “คุณเหมราชคะ” เหมราชมองมา

“ขอบคุณนะคะที่อยู่เคียงข้างฉันตลอดมา...คุณซาตานที่รัก”

เหมราชยิ้มทั้งคู่มองหน้ากัน  แล้วกอดกันอย่างมีความสุข ณ สุขสยามที่สวยงาม

 

--- จบบริบูรณ์ ---

 

38 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ