หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 10

บทละครโทรทัศน์
18 pages

กระไรไม่ได้ กระผมกับท่านเจ้าคุณก็คงอับจนคำพูดแล้วล่ะขอรับ”

พระยาพลเทพโมโหมากแต่เก็บอาการ พูดเหน็บแนมหน้าตาย “ช่างเถิดขุนแผลงฤทธิ์ พระยาตากไม่ใช่คนไทอย่างเรา บางทีธรรมเนียมจีนคงชอบที่จะเลี้ยงคนชั่วไว้ข้างกาย แลไม่เคารพ นบนอบต่อผู้หลักผู้ใหญ่กระมัง”พระยาพลเทพมองพระยาตากหน้านิ่ง ขุนแผลงฤทธิ์แอบอมยิ้มสะใจ หลวงพิชัยขบกรามแน่นด้วยความโกรธ

ส่วนพระยาตากได้แต่ยิ้มรับบางๆ  ไม่ต่อปากต่อคำอะไร

 

ท่าน้ำเรือนพระยาพลเทพ พระยาตากเดินคุยมากับหลวงพิชัยมาที่ท่าน้ำ  ซึ่งบ่าวไพร่จอดเรือรออยู่

หลวงพิชัยหน้าบึ้งตึง “พระยาพลเทพผู้นี้ คุ้นชินแต่คนพินอบพิเทา พอพูดจาเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ ก็พาลพาโลถึงเชื้อสายของท่านเจ้าคุณช่างน่าโมโหนัก”

พระยาตากยิ้มเล็กน้อย “คงเสียหน้า ที่ฉันเห็นทหารอาสาคนหนึ่งดีกว่าพระยานาหมื่นกระมัง  ช่างเถิดอย่าเอามาใส่ใจเลย เพลานี้เป็นยามศึก ทหารที่ออกรบได้คนหนึ่งมีค่ามากกว่าขุนนางที่รับราชการด้วยปากมากนัก”

หลวงพิชัยขำๆ “ท่านเจ้าคุณช่างเปรียบเปรยนัก”  หลวงพิชัยหน้าขรึมลง “แต่ไม่ใส่ใจเสียเลยก็คงไม่ได้นะขอรับ กระผมว่าเรารู้คำตอบเรื่องเกณฑ์ทหารเมื่อใด ก็รีบออกจากอโยธยากันเถิดขอรับ”

พระยาตากพยักหน้ารับ “คุณหลวงรอบคอบดี เอาตามนั้นเถิด”

พระยาตากกับหลวงพิชัยลงเรือที่บ่าวจอดรออยู่

 

บนเรือนพระยาพลเทพ  พระยาพลเทพกับขุนแผลงฤทธิ์ยืนคุยกันอยู่หลังจากมองตามพระยาตากไปจนลับตา

ขุนแผลงฤทธิ์หน้าตาถมึงทึงน่ากลัว “ถึงหลวงพิชัยอาสาผู้นี้จะมีฝีมือร้ายกาจ แต่ถ้าท่านเจ้าคุณให้กำลังกระผมสักห้าสิบคน  กระผมมั่นใจว่าจะฆ่าทิ้งทั้งอ้ายพระยาตาก หลวงพิชัย แลอ้ายหาญลงได้ขอรับ”

พระยาพลเทพหน้าเครียด “ถึงฆ่าได้ ก็คงวุ่นวายไม่น้อย ฉันว่าได้ไม่คุ้มเสีย” พระยาพลเทพถอนใจแรงออกมาก่อนจะฉุกคิด หันถาม “แล้วพระยาตากมาที่อโยธยาทำกระไร”

“มาขออนุญาตเกณฑ์ทหารเพิ่ม  เผื่อต้องรับศึกอังวะขอรับ”

พระยาพลเทพยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไปบอกกลาโหมว่าเมืองตากเป็นเมืองเล็ก ไม่น่าที่อังวะจะบุกตี ฉะนั้น อย่าให้เกณฑ์ทหารเพิ่ม เกลือกพระยาตากจะคิดคดเป็นกบฏได้”

ขุนแผลงฤทธิ์ยิ้มเจ้าเล่ห์  เข้าใจแผนพระยาพลเทพ “ขอรับท่านเจ้าคุณ” ขุนแผลงฤทธิ์เดินเลี่ยงไป

พระยาพลเทพพูดพึมพำ “ตายด้วยน้ำมืออังวะเสียเถิดวะ อ้ายพระยาตาก” พระยาพลเทพสายตาเหี้ยมเกรียม

18 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ