หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 27 (จบบริบูรณ์)

บทละครโทรทัศน์
26 pages

อินโอบบ่าแมงเม่าเป็นการปลอบใจ “จะเป็นได้อย่างไร  พี่ม่วงก็บอกแล้วพระองค์เพียงแต่เตรียมทหารไปเพื่อความรอบคอบ ไม่ได้รบกันจริงเสียหน่อย เจรจาเสร็จก็เสด็จกลับมา หรือไม่ก็ให้พวกเราย้ายตามไปจันทบูรเท่านั้นเอง”

“ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิดจ้ะ” แมงเม่าหน้าเครียดขึ้นมา “แต่ฉันสังหรณ์ใจอย่างไรไม่รู้  โดยจำเพาะพี่ขันทอง ฉันรู้สึกเหมือน...” แมงเม่าคิดหนักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนใจแล้วพูดออกมา “เหมือนจะไม่ได้เจอกับพี่ขันทองอีก  ฉันกลัวเหลือเกินจ้ะ” สีหน้าแมงเม่าไม่สบายใจมาก

 

“ ตี ๓ ” กำแพงเมืองจันทบูร ทหารเมืองจันทบูรยังคงตรวจตราบนกำแพงเมืองอย่างเคร่งครัด ที่หน้ากำแพง ห่างออกไปพอสมควร พระเจ้าตากทรงช้างพังคีรีบัญชรนำทหารมา มีขันทอง หลวงพิชัย ม่วง พันหาญ ติ่น ผล และทหารจำนวนมากแต่ละคนสีหน้าสงบนิ่ง พร้อมรอฟังคำสั่งพระเจ้าตาก ทหารบนกำแพงยังไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยว่าทหารฝ่ายตรงข้ามบุกมาแล้ว เพราะพระเจ้าตากอาศัยความมืดพรางตัว จนเคลื่อนทัพเข้าประชิดเมืองได้ พระเจ้าตากทรงหยิบปืนสั้นออกจากเอว แล้วยิงขึ้นฟ้าเป็นสัญญาณ สิ้นเสียงปืนขันทองและทุกคนต่างโห่ร้อง วิ่งเข้าบุกตีกำแพงเมืองจันทบูรทันที ทหารเมืองจันทบูรตกใจสุดๆ ไม่คิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะกล้าบุกเข้าตีทั้งๆที่กำลังน้อยกว่า  เลยลนลานทำอะไรไม่ถูก

 

เรือนพระยาจันทบูร พระยาพลเทพเปิดประตูห้องนอนออกมา โดยมีขุนแผลงฤทธิ์และพระยาจันทบูร รออยู่ที่

หน้าห้อง พระยาพลเทพตกใจมาก “เกิดกระไรขึ้น”

พระยาจันทบูรเครียดหนัก “อ้ายพระยาตากมันยกทัพมาตีเราแล้ว”

พระยาพลเทพนึกไม่ถึง “มันบุกมาเองเลยรึ” พระยาพลเทพยิ้มร้ายๆ “กำลังมันน้อยกว่าเราหลายเท่า เทวดาดลใจให้มันกลับมาหาที่ตายแท้ๆ” พระยาพลเทพหันไปสั่งขุนแผลงฤทธิ์ “ท่านขุน บัญชาการป้องกัน อย่าให้มันบุกเข้ามาได้ หากมันถอยไปเมื่อใด จงรีบตามไปตีทันที”

“ขอรับ” พระยาพลเทพมีสีหน้ามั่นใจมาก

 

กำแพงเมืองจันทบูร ทหารเมืองจันยิงปืนใส่ทหารพระเจ้าตากที่บุกเข้ามาไม่ยั้ง แต่ทหารพระเจ้าตากก็ยังวิ่งบุกเข้าไปอย่างไม่กลัวตาย  กระสุนพุ่งเฉี่ยวไปมา มีโดนบ้างแต่ก็ไม่มากนัก เพราะความมืดทำให้ยิงพลาดเป็นส่วนใหญ่ ทหารจันทบูรตะโกนลั่น “ยิงให้โดนซีวะ มันบุกเข้ามาแล้ว”

“มันมืดเหลือเกินขอรับ  เล็งไม่ถนัดเลย”

ในที่สุดทหารพระเจ้าตากก็บุกประชิดกำแพง ก่อนจะพาดบันไดกับกำแพง ขันทองใช้ปากคาบดาบ

26 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ