ข้ามสีทันดร ตอนที่ 10

23 pages

ข้ามสีทันดร ตอนที่ 10

ข้ามสีทันดร ตอน 10

บทประพันธ์ : กฤษณา อโศกสิน  //  บทโทรทัศน์ : กู๊ดโฮป

ห้องรับแขก บ้านเชิญจิต มิถุนานั่งดูทีวี กินขนม สบายใจ เชิญจิตเดินมาเห็นก็หงุดหงิด  จึงหยิบรีโมทมาปิดทีวี

“อะไรอ่ะคุณแม่”

“สบายใจจริงนะ   ปลาจะหลุดมือแล้วยังไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีก”

“โธ่แม่ค่ะ ..... นีน่าบอกแล้วว่าไม่หลุดก็ไม่หลุดสิคะ”

“ให้มันแน่เถอะ .... อย่าให้พลาดเด็ดขาดนะคนนี้  จะหาที่สมบูรณ์แบบนี้ได้อีกที่ไหน”

“หนูไม่เอาเสี่ยรองเท้าแตะแบบคนก่อนที่คุณแม่แนะนำให้ก็แล้วกันน่ะ”

“ถ้าไม่ได้คุณลำธาร  แกก็ต้องกลับไปหาคุณเฮี้ยงเหมือนเดิมนั่นแหล่ะ”

“เอาเถอะค่ะ   บอกว่าชัวร์ก็ชัวร์สิคะ .... นับถอยหลังได้เลยค่ะ 3...2...1” เสียงกริ่งบ้านดังขึ้น มิถุนายิ้มสมใจ

 

ร้านกาแฟ เที่ยงวันเล่าให้เงินยวงฟัง

“ได้ยินแบบนี้ยวงก็โล่งใจนะคะ   แสดงว่าคุณเที่ยงรู้ผิดชอบชั่วดี  มีสติพอที่จะไม่กลับไปพึ่งยาอีก

“ผมก็ลังเลใจอยู่ไม่น้อยหรอกครับ ได้เจอเพื่อนเก่า ได้ของมาอยู่ในมือ ....ผมก็อดนึกถึงมันไม่ได้เหมือนกัน”

“ปัญหาสำคัญของผู้ที่กำลังบำบัดหลังเลิกยาก็คือ การได้กลับไปอยู่ในบรรยากาศเก่าๆ กลับไปเจอกลุ่มเพื่อนที่เคยร่วมเสพยา ... มันจะทำให้หวนกลับไปเสพอีกครั้ง”

“ยากจังเลยนะครับ   ผมคิดว่าผมเลิกได้เด็ดขาดแล้ว  คงไม่คิดหวนกลับไปแล้วซะอีก บอกตรงๆ เลยครับ ว่าครั้งนี้เกือบเผลอใจไปเหมือนกัน”

“คุณเที่ยงต้องเข้มแข็งไว้นะคะ ยวงรู้ว่ามันยาก  ไม่อย่างนั้นเค้าจะเรียกว่า ยาเสพติดเหรอคะ”

“ผมได้สติเพราะผมยังมีเรื่องต้องรับผิดชอบ ... คนที่ผมทำชีวิตเค้าพัง”

“เรื่องที่ผ่านมาอาจจะยากที่คุณเที่ยงจะอภัยให้ตัวเอง  แต่ก็อย่าให้สิ่งนี้มาทำลายชีวิตคุณเที่ยงนะคะ”

“ครับ .... ขอบคุณมากนะครับสำหรับวันนี้  ผมรบกวนคุณเงินยวงแท้ๆเลย วันหยุดแทนที่จะได้หยุด”

“ไม่เป็นไรค่ะ ยวงยินดี” เงินยวงรู้สึกชื่นชมในตัวเที่ยงวันมากขึ้น อย่างน้อยเที่ยงวันก็มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี

“จริงสิคะ คุณเที่ยงพอจะมีเวลาบ้างมั้ยคะ”

“มีอะไรหรือเปล่าครับ”  เงินยวงไม่ได้ตอบอะไร   ได้แต่ยิ้ม

23 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ