ข้ามสีทันดร ตอนที่ 12

24 pages

ข้ามสีทันดร ตอนที่ 12

 

ข้ามสีทันดร ตอน 12

บทประพันธ์ : กฤษณา อโศกสิน  //  บทโทรทัศน์ : กู๊ดโฮป

ห้องรับแขก บ้านดำเกิง ดำเกิงยังคงหัวเสียไม่หายยิ่งเปิดข่าวของดวลกับเอนแล้วก็โมโหขึ้นมาอีก

“อุบาทว์ชิบหาย  ทำกันเข้าไปได้  หนุงหนิงกันไม่อายฟ้าดิน  อยากจะอ้วก”

“คุณคะ ..... มันเป็นแค่รูป ...อาจจะไม่ใช่”

“ไม่ใช่อะไร ...แหกตาดูซิ  รูปมันชัดขนาดนี้” สกาวไม่กล้าเถียงได้แต่กลัวตัวสั่น

“เลี้ยงกันมาประสาอะไร  ลูกชายก็เป็นตุ๊ด  ลูกสาวก็ไปกับผู้ชาย 2 ต่อ 2 ยัยเดือนนะยัยเดือนทำดีมาตลอดแท้ๆ  มาหลงกลไอ้ขี้ยาซะได้ ...โว้ย!  เครียดชิบหาย” สกาวอยากเถียงใจจะขาด  เลี้ยงลูก 2 คนมา  เธอรู้ว่าเดือนสิบและดวลคงไม่ใช่อย่างที่ดำเกิงว่าแน่ๆ  แต่เธอจะมีกำลังอะไรไปเถียงเข้าได้

มีเสียงกดกริ่งดังขึ้น  ทำเอาดำเกิงอารมณ์เสีย “มาอีกแล้ว  อีเด็กโรคจิต  มาได้ทุกวัน....”

“ฉันออกไปดูนะคะ” สกาวรีบเดินเลี่ยงออกไป

“เอาเรื่องอะไร มาอีกล่ะ เบื่อชิบหาย มีเพื่อนบ้านโรคจิต” ดำเกิงบ่นงึมงำด้วยความหงุดหงิด

สกาวกลับมา  หน้าตาดูตื่นเต้นชอบกล

“มีอะไร?!  ทำหน้าอย่างกับมันไม่เคยมา  เดินเข้าออกอย่างกับบ้านตัวเอง”

ลำธารเดินตามสกาวเข้ามาในบ้าน  ดำเกิงตกใจที่วันนี้ลำธารโผล่มาได้  “สวัสดีครับ”

 

เช้าตรู่ ภายในห้องบังกะโล  เดือนสิบตกใจตื่นเพราะเสียงคลื่นซัดริมหาด  เดือนสิบค่อยๆพลิกตัวกลับไปมองเที่ยงวันว่าตื่นหรือยัง แต่ก็ไม่เห็นเที่ยงวันนอนอยู่ เดือนสิบลุกขึ้นและเดินไปเปิดประตู เมื่อเปิดประตูออกมา  เดือนสิบก็พบเที่ยงวันนอนหลับอยู่ที่เปล  เดือนสิบยิ้มออกมาได้  เที่ยงวันนอนอยู่ตรงนี้ทั้งคืน  ไม่ได้เข้าไปในห้องนอน นั่นแปลว่าเที่ยงวันให้เกียรติเธอมาก  และเดือนสิบก็เชื่อใจเที่ยงวันได้ เดือนสิบเข้าไปปลุกเที่ยงวันโดยการจับแขนเขาเบาๆ “คุณเที่ยง .... คุณเที่ยงคะ”

เที่ยงวันฝันอะไรไม่มีใครรู้  แต่สะดุ้งตื่นด้วยความตกใจพร้อมคว้าแขนเดือนสิบดึงมาจับแน่น

“คุณเที่ยง!  เป็นอะไรคะ .....” เที่ยงวันได้สติรีบปล่อยมือเดือนสิบ “ผม .....ขอโทษ ....ผมฝัน”

“แดดกำลังจะมาแล้ว  เข้าไปนอนข้างในเถอะค่ะ  เดี๋ยวจะป่วย  ดูสิ  นอนตากยุงทั้งคืน”

“เผลอหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ....น่าอายจัง”

24 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ