ข้ามสีทันดร ตอนที่ 24 (จบบริบูรณ์)

บทละครโทรทัศน์
28 pages

ประเทศคองโก  แคมป์ช่วยเหลือผู้ป่วย เดือนสิบยืนอ่านข้อความในโทรศัพท์ แล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เที่ยงวันเห็นแล้วก็แปลกใจ เดินเข้ามาถาม “เหมือนจะมีข่าวดีนะครับ”

เดือนสิบกดรูปแล้วส่งให้เที่ยงวันดู  มันเป็นรูปดวลถ่ายกับสกาว  ดวลแต่งชุดนักศึกษา

“พ่อถ่ายส่งมาให้ดูค่ะ  ดวลกลับไปเรียนแล้ว”  เดือนสิบเลื่อนรูปอีกรูปหนึ่งเป็นบ้านหลังเล็กน่ารัก

“บ้านใหม่ของพ่อค่ะ  ขายบ้านหลังใหญ่  เคลียหนี้สินทั้งหมดเหลือเงินซื้อบ้านหลังเล็กๆ แม่ทำอาหารใต้  พ่อเอาไปส่งตามบ้านแถวๆนั้นค่ะ”

“ข่าวดีๆทั้งนั้นเลยนะครับเนี่ย” เดือนสิบพยักหน้ายิ้มกริ่ม เลื่อนรูปต่างๆดูมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนสิ่งที่โหยหามาเนิ่นนาน เธอดูมันอย่างไม่รู้เบื่อ

“ทุกอย่างก็ดูว่าจะจบลงแบบสวยงามแล้วนะครับ  จะเหลือก็แต่ ......”

“เหลือแต่อะไรคะ”

“เรา ....”

“เรา????”

“ใช่ครับ    แล้วเราล่ะครับจะลงเอยแบบไหน”  เดือนสิบยิ้มเขินไม่ได้ตอบอะไร

 

แอฟริกาใต้  วาวาตูในชุดพื้นเมืองที่ใช้ใส่ในพิธีสำคัญของเผ่าซูลู  ถือกล่องแหวนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองที่เดือนสิบกับเที่ยงวันในชุดขาว มีเครื่องประดับของเผ่าซูลูประดับประดา มันเป็นชุดแต่งงานของเผ่าซูลูที่ประยุครวมกับชุดแต่งงานสากล

“ผมไม่คิดว่าจะได้รับเกียรตินี้” วาวาตูพูดอย่างเจียมเนื้อเจียมตนในแบบของเขา

“คุณเป็นเพื่อนที่ดีของเรา  กรุณาให้เกียรติทำพิธีแต่งงานให้เราด้วยนะคะ”

วาวาตูยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ  เขาเปิดกล่องแหวนออกมันเป็นแหวนเงินรูปหยดน้ำ 2 วงที่ประดับด้วย Lucky bean เมล็ดนำโชคของเผ่าซูลู และมันนิยมใช้ในพิธีสำคัญของเผ่า

“แหวน Lucky  bean ชาวซูลูใช้มันในพิธีแต่งงาน  เพื่อนำโชคให้บ่าวสาวและแหวน 2 วงนี้ประกบกันเข้าเป็นรูปหัวใจ  แทนหัวใจของพวกคุณคนละครึ่ง”

“น่ารักมากเลยค่ะ”

“ขอบคุณมากครับ..... ขอบคุณสำหรับทุกๆสิ่ง”

วาวาตูยิ้มภูมิใจมอบแหวน ให้เที่ยงวันสวมให้เดือนสิบ  และมอบอีกวงให้เดือนสิบสวมให้เที่ยงวัน

“บัดนี้คุณทั้งคู่ได้เป็นสามีภรรยากันแล้ว  ขอให้รักและดูแลกันตลอดไป”

เที่ยงวันจับมือเดือนสิบแน่น มองเดือนสิบด้วยแววตามุ่งมั่น ที่จะมอบความรักและจะดูแลเธอให้ดีนับจากนี้และตลอดไป

 

 

--- จบบริบูรณ์ ---

28 pages

ข่าวน่าสนใจอื่นๆ