บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 11 หน้า 4

บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 11 หน้า 4
28 พฤศจิกายน 2557 ( 14:10 )
1.4M
ภพรัก ตอนที่ 11
14 หน้า

 

ดารณีกำลังพูดโทรศัพท์อยู่ที่ต่างจังหวัด รับยาให้ธาราเสร็จแล้ว “ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงค่ะ ดิฉันกำลังเข้ามารับยาที่โรงพยาบาล”

“ฝากดูแลธาราด้วยนะ ตอนนี้ผมอยู่ที่บึงซึ่งเคยมีรายงานว่าพบรถที่คล้ายกับรถของน้ำริน”

“ท่านไปที่นั่นทำไมคะ”

“ผมกำลังสงสัยว่า...การหายตัวไปของน้ำรินเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุรถคว่ำของธารา”  

“หรืออุบัติเหตุไม่ใช่อุบัติเหตุ?”

“เราคงต้องพิสูจน์กันต่อไป  ระหว่างนี้คุณกับเหยี่ยวต้องดูแลธาราที่บ้านพักนั่นให้ปลอดภัยที่สุด”  

 วิญญาณชลชาติในสภาพดำคล้ำหม่นหมองน่ากลัว ไร้ราศี ยืนฟังอยู่ใกล้ๆ ยิ้มออกมาอย่างเหี้ยมๆ “หมวดเหยี่ยวอยู่ที่ไหน...นังน้ำรินต้องอยู่ที่นั่น”  ชลชาติหัวเราะอย่างโหดเหี้ยม

 

ขากลับจากตลาด เหยี่ยวมีกับข้าวใส่มาเต็มตะกร้าหน้ารถ ยืนมองถนนที่เกิดอุบัติเหตุอย่างท้อใจ

เหยี่ยวทำท่าจะหันจักรยานกลับหลัง น้ำรินยืนดักขวางหน้ารถจักรยาน“จะไปไหนคะ”

“ไปลองหาทางอื่นกลับเข้าบ้าน”

“ก็ไหนว่ามีทางนี้ทางเดียวไงคะ”

“แต่มันไม่ไหวแล้ว...ไปๆกลับๆ ตรงนี้บ่อยๆ ผมช้ำในตายพอดี”

“ไม่ตายหรอกน่า..คุณตั้งสติดีๆ สิมันก็เป็นแค่ถนนกับต้นไม้...ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย”

“แต่มันตอกย้ำให้ผมคิดถึงวันนั้น”

“คุณต่างหากที่ตอกย้ำให้ตัวเองคิด...เรื่องร้ายๆ ผ่านไปนานแล้วมีแต่คุณ..ที่ยังติดอยู่กับความทรงจำไม่ดี” 

 เหยี่ยวฟังแล้วก็ยังคิดถึงอดีตที่เกิดขึ้นอย่างสะเทือนใจ

 น้ำรินพูดเองก็น้ำตาไหลไปด้วยความเข้าใจและสงสารเหยี่ยว “ถ้าคุณปลดปล่อยตัวเองได้เมื่อไหร่  คุณจะรู้สึกภูมิใจในตัวเองที่ไม่ใช่เด็กแปดขวบในวันนั้นอีกแล้ว แต่คุณเป็นหมวดเหยี่ยวที่พ่อแม่ของคุณเห็นก็ต้องภูมิใจ”

 น้ำตาลูกผู้ชายหยดออกมาจากหางตาอย่างไม่ตั้งใจ เหยี่ยวปาดน้ำตาออกอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มพึมพำเบาๆ “ขึ้นรถ”

 น้ำรินยิ้มทั้งน้ำตา น้ำรินรีบซ้อนท้ายรถจักรยานแล้วเอื้อมมือมาทำท่าโอบรอบเอวของเหยี่ยว “เราจะผ่านตรงนี้ไปด้วยกันนะ”

เหยี่ยวก้มลงมองมือของน้ำรินที่โอบรอบเอวเหยี่ยว แล้วเริ่มขี่จักรยานมุ่งหน้าไปตามถนน

ระหว่างปั่นจักรยานไป เหยี่ยวก็เหลือบมองมือน้ำรินที่แม้สัมผัสไม่ได้ทางกาย แต่รู้สึกได้ด้วยใจ  ชายหนุ่มรู้สึกอบอุ่นใจที่มีน้ำริน หญิงสาวเองก็รู้สึกดีที่เป็นกำลังใจให้เหยี่ยวได้ 


14 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง