บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 14 หน้า 4

บทละครโทรทัศน์ ภพรัก ตอนที่ 14 หน้า 4
30 พฤศจิกายน 2557 ( 22:46 )
1.4M
ภพรัก ตอนที่ 14
15 หน้า

“แนนนี่เลยเหรอ? หวานเกินไปแล้วนะ” น้ำรินหึงจนลืมตัว รีบตามไป

 

น้ำรินเดินตามมาเอาเรื่องเหยี่ยวอย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่ประชดฉันสักเรื่องได้มั้ย ?”

เหยี่ยวทำเป็นหูทวนลม ไม่สนใจเสียงน้ำริน

“อยากให้ฉันกลับไปหาพี่ธร ก็รีบช่วยฉันตามหาร่างสักทีสิ”

เหยี่ยวแอบหมั่นไส้นิดๆ เมื่อได้ยินน้ำรินพูดถึงพี่ธรอีก จึงแกล้งเป็นชมบรรยากาศรอบๆ อย่างสดชื่น   “อากาศตอนเช้าเย็นสบายจังเลย  วู้...”

“ใจร้าย เย็นชา อีตาภูเขาน้ำแข็ง”

“อยากพาแนนมาเดินเล่นดูพระอาทิตย์ขึ้นสองต่อสอง... คงโรแมนติกมาก”

“หูหนวกเหรอ อีตาขี้เก๊ก !” น้ำรินหมดความอดทน กระโดดขี่หลังเหยี่ยวด้วยความหึง โมโห

เหยี่ยวร้องอย่างตกใจ “เฮ้ย...ผีขี่หลัง”

“ไม่ได้ขี่หลังอย่างเดียว แต่จะทุบ ๆ ๆ หลังคุณด้วย” พูดไปทุบไป “นี่แน่ะเก๊กดีนัก  เก๊กไม่บันยะบันยัง”   

“โอ๊ย.... ผมเจ็บนะ” เหยี่ยววิ่งหนีตุปัดตุเป๋ไปเรื่อย โดยมีน้ำรินขี่หลังอยู่และทุบๆๆ ด้วยความโมโห “ชอบใช้กำลังเหรอ... ได้ !” เหยี่ยวสะบัดตัวสุดแรง หวังแกล้งแค่ให้น้ำรินตกใจ 

แต่น้ำรินเกาะไม่อยู่ กำลังจะตกจากหลังเหยี่ยว “ว้าย”

“น้ำ!” เหยี่ยวหมุนตัวไปรับน้ำรินไว้ในอ้อมกอดได้อย่างเฉียดฉิว

เหยี่ยวกับน้ำรินอึ้ง มองกัน  สายตาทั้งสองประสานเป็นหนึ่งเดียว ราวกับตกอยู่ในภวังค์รัก เหยี่ยวโน้มหน้าเข้าหาน้ำรินเหมือนคนละเมอ  

น้ำรินชะงัก นึกขึ้นได้ “คุณอุ้มฉัน ?”

“ก็คุณขี่หลังผมก่อน”

น้ำรินตื่นเต้น “ฉันหมายถึงเราสัมผัสตัวกันได้”

“เฮ้ย !!” ทันทีที่เหยี่ยวและน้ำรินพากันตกใจ ร่างน้ำรินก็หลุดจากมือเหยี่ยว ร่วงลงไปกองกับพื้น

“โอ๊ย....ทิ้งฉันทำไมเนี่ย” น้ำรินลุกขึ้นมาหน้าหงิก

“ผมเปล่านะ จู่ ๆ ร่างคุณก็หลุดมือไปเอง” 

น้ำรินลองยื่นมือไปจับตัวเหยี่ยว มือน้ำรินทะลุผ่านตัวเหยี่ยวไป “ทำไมเมื่อกี้เราสัมผัสตัวกันได้ แต่สักพักก็ทำไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เหยี่ยวกับน้ำรินสบตากัน แววตาทั้งคู่เต็มไปด้วยความสงสัยในสิ่งที่ไม่มีคำอธิบาย

 

สงครามมองภพธรเข็นรถเข็นพาธาราเดินเล่นอยู่บริเวณสวนหน้าบ้านอย่างไม่ค่อยไว้ใจ ดารณีเดินเข้ามาใกล้ๆ สงครามพอดี   


15 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง