บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 4

บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 4
12 กุมภาพันธ์ 2557 ( 16:32 )
625.7K
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 4
25 หน้า

กุหลาบร้ายของนายตะวัน 4


ที่งานวัด ตรงซุ้มปาลูกดอก อุษาวดีหน้าบูดบึ้ง ส่วนพีระบิ้วท์เต็มที่ผายมือออกไปเบื้องหน้า…

“ไปครับน้องอุษา ออกไปกระชากรักนายตะวันมาให้ได้”

อุษาวดีอิดออด พีระดันตัวอุษาวดีออกไป

“ยืนตรงเคารพธงชาติทำไม  เดี๋ยวตะวันมันทำคะแนนกับโรซี่ได้พอดี”

“โอ๊ย สั่งได้สั่งดีสั่งอยู่นั่น!!! ขอทำใจนิดนึงเหอะ…นะ”

พีระดันตัวอุษาวดี “หมดเวลาทำใจ ไปได้แล้ววววว”

อุษาวดีกระฟัดกระเฟียดออกไปอย่างรู้สึกขัดใจ

พีระยิ้มอย่างมีความหวัง “หวังว่าน้องคงไม่ทำให้พี่ผิดหวัง ไฟท์ติ้ง!”

พีระหันกลับมาตกใจที่เห็นน้ำค้างเดินเข้ามาหา  ในขณะที่อึ่งกับอาทิตย์เล่นปาลูกดอกใส่ลูกโป่งอยู่ อึ่งสนุก แต่อาทิตย์เฉยๆ

“คุณอุษาออกไปไหนเหรอ?”

พีระอึกอัก “อ่า… สนใจแต่เรื่องของเธอกับหมอทัตดีกว่า“ 

น้ำค้างอมยิ้ม ส่วนพีระลอบยิ้มเจ้าเล่ห์ที่สุด แต่พอหันมาก็ทำเป็นส่งสายตาจริงใจให้น้ำค้าง

“ฉันจะเป็นพี่เลี้ยงให้เธอเต็มที่เลยน้ำค้าง”

 

ที่เต็นท์พยาบาล กิตติทัตและพยาบาลกำลังทำแผลให้กับกลุ่มวัยรุ่นที่โดนเดชาและสมุนรุมยำพร้อม

เตือนพวกวัยรุ่นไปด้วย

“เข็ดรึยังล่ะ… ยังอยากจะเป็นนักเลงอยู่อีกมั้ย”

กลุ่มวัยรุ่นส่ายหน้า  กิตติทัตเลยเตือนต่อ 

“เฮ้อ.. มีเรื่องกับใครไม่มีดันไปมีกับนายเดชา เท่ากับเดินไปหาความตายชัดๆ” 

กิตติทัตลุกขึ้น หันไปเห็นตะวันเดินผ่านมาทางหน้าเต็นท์ด้วยสีหน้าร้อนใจ มองซ้าย-ขวาหาใครอยู่ กิตติทัตจึงเดินเข้าไปทัก

“คุณตะวันครับ…

“หมอเห็นยัยโรสรึเปล่า!”

กิตติทัตส่ายหน้า… เห็นอาการร้อนรนของตะวันก็ยิ่งสงสัยหนัก

“ยัยโรสกำลังจี๊ดส์! ไม่รู้เตลิดไปไหนต่อไหนแล้ว ! เฮ้อ…”

กิตติทัตตั้งท่าสังเกต “คุณดูเป็นห่วงคุณโรสมากเลยนะครับ”

“ห่วงชาวบ้านตาดำๆ มากกว่า ป่านนี้ยัยโรสกลายเป็นช้างตกมัน ฟาดงวงฟาดงา ใส่ใครต่อใครแล้วบ้างก็ไม่รู้ !!”

ตะวันพูดเสร็จก็รีบเดินออกไป กิตติทัตคิดตามตะวัน แล้วมองตามไปอย่างหวั่นๆ 

 

น้ำค้างและพีระยังคงอยู่ใกล้ๆซุ้มปาลูกดอก น้ำค้างกำลังชูสองนิ้วข้างๆ แก้ม ทำแก้มพองๆ แบ๊วๆ

“ยังไม่พอ แก้มน่ะพองๆ กว่านี้อีก” 

น้ำค้างทำแก้มพองกว่าเดิม

“พองกว่านี้ แบ๊วกว่านี้อีก ทำตาโตๆ ด้วย”

“จะให้แบ๊วไปไหน แก้มจะแตกอยู่แล้ว”

“ไปอยู่ในใจหมอไง ผู้ชายน่ะเค้าชอบผู้หญิงน่ารักๆ ใสๆ ไม่ใช่ม้าดีดกะโหลกเหมือนเธอ”

น้ำค้างวีน “ฉันดีดใส่กะโหลกนายแค่คนเดียวนั่นแหล่ะ”

“แรง แรงมาก” พีระเขกมะเหงกที่หัวน้ำค้างเบาๆ “นี่แน่ะ อย่าหลุดคอนเซ็ปต์ แบ๊วเข้าไว้ๆ”

“เอาจริงๆ เลยนะ ฉันจะเชื่อนายได้ใช่มั้ย”

พีระจริงจัง “แน่นอนที่สุด ถ้าฉันไม่อยากช่วยเธอ  ฉันจะมาเสียเวลากับเธอทำไม” 

“ใครจะไปรู้… นายอาจจะมีแผนอะไรก็ได้”

“กรุณาอย่าสงสัยในตัวฉัน ทำตามที่ฉันบอกแล้วอย่าปล่อยให้หมออยู่ห่างสายตา จ้องตาหมอเข้าไว้ แล้วเธอจะพบคำตอบว่าหมอเค้าชอบเธอรึเปล่า”

น้ำค้างหันไปมองอึ่งกับอาทิคย์ที่เล่นปาลูกดอกอยู่ เจ้าของซุ้มยื่นตุ๊กตาตัวใหญ่ให้อาทิตย์ อาทิตย์ส่งต่อให้อึ่ง อึ่งกระโดดโลดเต้นดีใจ

น้ำค้างมองห่วงๆ “แล้วใครจะอยู่กับเด็กสองคนนั้นล่ะ”

พีระทำยิ้มอ่อนโยน “สบายใจได้ ฉันรับผิดชอบชีวิตพวกเค้าเอง”

น้ำค้างทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ “นายเนี่ยนะ”

พีระแกล้งยิ้มให้อ่อนโยนกว่าเดิม “ไว้ใจฉันเถอะ…ไปได้แล้วไป”


25 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง