บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3

บทละครโทรทัศน์ กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3
11 กุมภาพันธ์ 2557 ( 17:56 )
625.7K
กุหลาบร้ายของนายตะวัน ตอนที่ 3
27 หน้า

กุหลาบร้ายของนายตะวัน 3

 

ที่ไร่ตะวันตอนดึกสงัด โรสริน พีระและอุษาวดีย่องออกมานอกบ้าน พีระถือของและอยู่หัวขบวนเพื่อดูต้นทางสองสาวตามมาจนถึงทางเข้าบริเวณฟาร์มดอกไม้ ทั้งสามชะงัก เพราะเป็นจังหวะเดียวกับที่แย้ลุกขึ้นจากวงเหล้า แย้เซไปเซมา

“หนุกหนานกันไปก่อนพี่น้อง เดี๋ยวแย้ไปเอาเสบียงมาเพิ่ม”

“เมาไปแล้วแย้พอเถอะ เดี๋ยวคุณตะวันรู้ จะโดนไล่เตะเอานา”

“โอ๊ย ระดับแย้มีเหรอ จะกลัว” แย้ชูสองมือ “มีมือเหมือนกันนะเว้ย ลองมาด่าดิ”

“แล้วเอ็งจะทำอะไร”

“ทำแบบนี้ไง” แย้เอามือมาประกบกันพนมมือ “หวัดดีก๊าบโผม”

“ถุ๊ยย”

 พีระ โรสรินและอุษาวดีกลุ้ม 

“เอาไงดีอ่ะโรซี่ ตั้งวงกันซะขนาดนั้นน่ะ” โรสรินเครียด 

 

ที่มุมทำงานในบ้าน ตะวันอ่านข้อมูลเกี่ยวกับการพัฒนาพันธุ์กล้วยไม้อยู่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นหนังสือแนะนำการปลูกพืชเบื้องต้น  ตะวันจับๆหนังสือ แล้วคิด

 

ตะวันมาที่หน้าบ้านพักโรสริน พร้อมหนังสือในมือ ชั่งใจเล็กน้อย ตัดสินใจลองตะโกนเรียก เผื่อว่าโรสรินยังไม่หลับ

“โรส… คุณโรส นอนรึยัง” เงียบ ไม่มีเสียงตอบ

“ยังไม่ดึกเท่าไหร่ หลับแล้วเหรอ” ตะวันกำลังจะเดินเข้าไปดู น้ำค้างเดินผ่านมาร้องทัก

“พี่ตะวัน ! ฮันแน่ จับได้แล้ว แอบย่องหาคู่หมั้นเหรอคะ”

ตะวันหันไปเห็นน้ำค้าง เลยอ้างว่า

“แค่เอาหนังสือมาให้ยัยนั่นเฉยๆ ไม่มีความรู้อะไรเลย เดี๋ยวไร่เราวิบัติหมด”

“จ้า พี่ชายน้ำค้างทำอะไรก็มี ข้ออ้าง” น้ำค้างยิ้ม

ตะวันกระแอม “น้ำค้าง”

“แหะๆ  มีเหตุผลตลอดจ้า”

ตะวันจ้องหน้า “ไว้ให้พรุ่งนี้ก็ได้ คนบางคนจะได้ไม่เข้าใจผิด!”

น้ำค้างดึงชายเสื้อพี่ชายไว้ “แหม แค่นี้ก็งอนไปได้ น้ำค้างล้อเล่นนี๊ดเดียวเอง”

น้ำค้างกอดเอว อ้อน “น้ำค้างไม่เชียร์พี่ให้กับคนที่พี่ไม่ได้รักหรอกน่า”

ตะวันขยี้หัวหยอกเบาๆ “ไปนอนได้แล้วเราน่ะ”

“ รู้แล้วค่า… ขอยืดเส้นยืดสายหน่อย พี่ตะวันนั่นแหละเข้านอนเร็วๆ”

ตะวันพยักหน้าให้น้ำค้าง น้ำค้างยิ้มๆมองตามพี่ชาย 

 

หน้าฟาร์มดอกไม้ โรสริน พีระและอุษาวดียังหาทางออกไม่เจอว่าจะทำยังไงดี พีระถูกยุงกัด เผลอตบ เสียงดัง แย้หันมองขวับ

“เฮ้ย! เสียงอะไรวะ” แย้ชี้ “ทางนั้นน่ะ”

โรสริน หยิกพีระอย่างโมโห โรสรินถามเบาๆ

“ตบยุงทำไมตอนนี้ !”

พีระตอบเบาๆ “ก็ใครใช้ให้มันกัดพีตอนนี้ล่ะ”

อุษาวดีตาเหลือก “เงียบๆ พี่พี ยัยโรส ดูนั่นก่อน”

อุษาวดีชี้ให้ดูว่า แย้กับพวกคนงานพากันเดินมาหาต้นเสียง ทั้งสามคนตกใจเบียดกันหลบในพุ่มไม้เพื่อหลบสายตาพวกแย้ พีระนึกได้ว่าถือแกลลอนยาฆ่าหญ้าอยู่

“ซวยแล้ว หลักฐานเต็มสองมือเลยเนี่ย!”

“อย่ามัวแต่พูดสิ ทำอะไรสักอย่าง !”ฎ

แย้ตาไว เห็นอะไรไหวๆอยู่  สั่งทันที

“เฮ้ยๆ พี่ๆ นั่นๆ พุ่มไม้ไหวๆ ทางนั้น ไปดูกันเร็ว ไปดูทางนั้นซิ”


27 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง