บทละครโทรทัศน์ สุสานคนเป็น ตอนที่ 11

บทละครโทรทัศน์ สุสานคนเป็น ตอนที่ 11
30 เมษายน 2557 ( 18:21 )
605.5K
1
สุสานคนเป็น ตอนที่ 11
41 หน้า

อุษาเดินตามจรัลออกมาที่ทางเดินในโรงพยาบาล

อุษารีบบอก “คุณอาคะษาขอโทษที่น้าชีพพูดจาดูหมิ่นคุณอา”                 

“ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ ถ้าเขายังไม่ฟังใครเขาก็ต้องรับทุกข์ทรมานอยู่แบบนั้น วิญญาณคุณนายลั่นทมไม่มีทางปล่อยเขาแน่ และใครก็ช่วยไม่ได้”

จรัลยิ้มให้อุษา ก่อนจะเดินไป อุษาอึ้งสีหน้ากังวลมาก หยิบโทรศัพท์มือถือกดโทรออก

 

บริเวณที่ชีพประสบอุบัติเหตุ ธารินทร์กำลังสอบปากคำชาวบ้านคนหนึ่งที่อ้ำอึ้งอึกอักเหลียวซ้ายแลขวา    

“คือ...หมวดครับถ้าผมพูดผมก็อยู่ไม่ได้”

“ถ้าไม่พูดวันหนึ่งคุณเองจะโดนพวกนี้ทุบหัวชิงของ แถมลูกหลานคุณอาจจะโดนด้วย...ผมรับรองจะไม่บอกใครว่ารู้จากคุณ”

ชาวบ้านคนเดิมอ้ำอึ้ง เสียงโทรศัพท์มือถือธารินทร์ดัง ธารินทร์หันไปพยักหน้าให้ลูกน้องสอบต่อ ตัวเองเดินเลี่ยงมาพูดโทรศัพท์ “ว่าไงครับษา ผมคิดอยู่แล้วว่าน้าชีพจะไม่ฟัง อย่ากังวลไปเลยคุณได้ช่วยเขาเต็มที่แล้ว อ๋อตอนนี้ผมสอบปากคำชาวบ้านอยู่คิดว่าน่าจะได้ของของน้าชีพกับรสคืนแล้วผมจะโทรหานะครับ”

ธารินทร์เดินกลับมาหาชาวบ้านคนเดิมตำรวจรีบบอก “ยอมบอกแล้วครับหมวด”

“ดี..งั้นพาไปเลย”

 

มุมหนึ่งในป่า ชาวบ้าน 2 คน เดินลับๆล่อ ลัดเลาะเข้าไปในป่า ไม่ไกลกันชาวบ้านพาธารินทร์และตำรวจในเครื่องแบบ 2 นายแอบอยู่ในดงไม้เงียบกริบ เฝ้าดู ชาวบ้านคนที่พามากระซิบ “ไอ้สองคนนี่แหละครับ แต่คนอื่นๆผมไม่แน่ใจ” 

“กลับไปได้แล้ว” 

ชาวบ้านไหว้ธารินทร์แล้วรีบกลับออกไป ธารินทร์เตรียมพร้อม เห็นชาวบ้าน 2-3 คนเดิมถือเสื้อชีพม้วนๆห่อของมีค่าพากันไปที่พงหญ้ารกๆ  ชาวบ้าน 2  คนเดิมหยิบของมีค่าออกมาดูกันอย่างมีความสุข

“ซ่อนไว้แถวนี้ก่อนล่ะวะไว้เรื่องเงียบแล้วค่อยมาขุดไปขาย”

“เออ..ดีเหมือนกัน รีบช่วยกันขุดเร็ว”

ว่าแล้วก็ช่วยกันรีบขุดกันจนเป็นหลุม ห่อเสื้อเหมือนเดิมวางในหลุม เอาดินกลบ..ธารินทร์หันไปพยักหน้ากับตำรวจ ทั้งหมดพากันออกมา “ทุกคนเอามือไว้บนหัว ค่อยๆหันหน้ามา”

 

ทุกคนตกใจทำตามคำสั่ง เห็นเป็นตำรวจก็ขาอ่อน 


41 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง