บทละครโทรทัศน์ บาปบรรพกาล ตอนที่ 4

บทละครโทรทัศน์ บาปบรรพกาล ตอนที่ 4
oey_tvs
19 พฤษภาคม 2559 ( 10:14 )
658.6K
บาปบรรพกาล ตอนที่ 4
14 หน้า

 

ที่ห้องนอนรสสุคนธ์ เรือนไม้หอม ผีแม้นมาศฟังเรื่องที่รสสุคนธ์เจอกับรามนรินทร์ครั้งแรกแล้วหัวเราะร่าดูสดใสมีชีวิตชีวามาก “ฮ่าๆๆ คุณรามเหยียบใบสมัครงานของคุณเหรอ”

“ใช่..ตอนนั้นฉันหัวเสียมาก เผลอตัวเหวี่ยงไปดอกหนึ่งด้วย ดีนะที่คุณรามไม่โกรธ”

“คุณรามเธอเป็นคนหน้าตาย แต่จริงๆ แล้วใจดีเหมือนกับคุณลุงเค้า” ผีแม้นมาศพูดไปก็ยิ้มตาเป็นประกายดูเหมือนมีความหลัง

“คุณลุง..อ๋อ คุณชายภาณุทัตเหรอ”

“ใช่จ้ะ...”

รสสุคนธ์ขยับเข้าไปหาผีแม้นมาศด้วยความอยากรู้ “เออ..น้อย..นมเฟื่องได้เล่าเรื่องคุณชายภาณุทัตกับย่าเล็กให้เธอฟังบ้างหรือเปล่า”

“เรื่องของคุณแม้นมาศกับคุณชายภาณุทัต ไม่ค่อยมีใครกล้าพูดถึงหรอก มันเป็นเรื่องน่าเศร้าน่ะ แต่ฉันก็พอ

ได้ยินมาบ้างนะ”

“จริงเหรอ...งั้นเธอเล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ”

ผีแม้นมาศชะงักแล้วแกล้งทำเป็นหาว “นี่มันดึกแล้ว ไว้ค่อยคุยวันหลังได้มั้ย ฉันง่วงแล้ว”

“จริงด้วย ฉันลืมไปเลย แล้วนี่เธอนอนที่ไหนล่ะ”

“อ๋อ..เดี๋ยวฉันเอาผ้ามาปูนอนตรงพื้นนี่ล่ะ”

“อุ๊ย..อย่าเลย..ฉันว่าเธอขึ้นมานอนกับฉันดีกว่า”

“มันจะดีเหรอ”

“ดีสิ..เตียงออกจากกว้าง นอนด้วยกันอบอุ่นดี ขึ้นมาสิ” รสสุคนธ์ขยับที่นอนให้ผีแม้นมาศขึ้นมา พร้อมกับตบหมอบให้แม้นมาศขึ้นมานอน

ผีแม้นมาศยิ้มให้กับความมีน้ำใจของรสสุคนธ์ ที่ไม่รังเกียจคนแม้นจะฐานะต่ำกว่า ผีแม้นมาศขยับขึ้นเตียง

รสสุคนธ์ล้มตัวลงไปนอนพร้อมบอก “ฝันดีนะ”

“จ้ะ..ฝันดี”

รสสุคนธ์นอนหลับตาโดยไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ผีแม้นมาศค่อยๆ ล้มตัวลงนอนมองรสสุคนธ์แล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างมีเลศนัย


14 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง