ยินดีต้อนรับสู่ ทรูไอดี

บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 12 หน้า 2

บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 12 หน้า 2
22 พฤษภาคม 2558 ( 23:15 )
4.8M
บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 12
17 หน้า

เกื้อมองวาสุเทพอย่าง เข้าใจ ว่าวาสุเทพยังติดตามชีวิตปานรุ้งอย่างเป็นห่วงตลอด “ครับ..คุณชูนามบอกคุณรุ้งว่าจะรีบสร้างฐานะเพื่อลูกและคุณรุ้งครับ” 

วาสุเทพฟังเกื้อแล้วยิ่งตอกย้ำ ว่า ปานรุ้งมีครอบครัวและคนอื่นดูแลแล้ว เขาควรถอยได้แล้ว“ถ้ารุ้งมีความสุขดี ฉันก็ดีใจ เพราะต่อไป ..ฉันคงไม่ได้แวะมาอีก” 

เกื้อมองวาสุเทพด้วยสีหน้าสงสัย “ทำไมล่ะครับ ?” 

“ฉันจะย้ายไปอยู่สัตหีบ “ วาสุเทพมองไปทางบ้านสมุทรเทวาด้วยสายตาห่วงอาทรปานรุ้ง “ตอนนี้มีอะไรมากมายรอฉันอยู่ ..ฉันจะได้เริ่มต้นทำในสิ่งที่ควรทำสักที” เกื้อมองวาสุเทพด้วย แววตาสงสัยว่า อีกฝ่ายจะไปทำอะไร  แต่ไม่กล้าถาม วาสุเทพยิ้มให้ “ฉันไปล่ะ...” พลางตบไหล่เกื้อ “ฝากดูแลรุ้งด้วยนะ” วาสุเทพมองไปทางบ้านสมุทรเทวาด้วยหัวใจที่ยังเป็นห่วงปานรุ้ง แล้วตัดใจเดินออกไป 

เกื้อมองตามวาสุเทพ  แล้วหันหน้าจะเดินเข้าบ้าน  ทันใดนั้นเกื้อชะงักเมื่อเห็นปานรุ้งยืนแอบฟังทุกอย่างอยู่ที่ซุ้มต้นไม้ “คุณหนู !”  

ปานรุ้งมองเกื้อแล้วมองไปที่ปิ่นโตใส่ซุปหูฉลามด้วยความเจ็บปวด

 

บริเวณท่าน้ำบ้านสมุทรเทวา ปานรุ้งยืนมองผิวน้ำด้วยสีหน้าเหม่อเศร้า เกื้อยืนมองด้าน หลังของปานรุ้งด้วยความห่วงใย

“ทำไมเธอไม่บอกฉัน” ปานรุ้งเอ่ยถาม

“เอ่อ ..” เกื้ออึกอัก

ปานรุ้งเอ่ยเสียงจริงจัง เพื่อให้เกื้อตอบ “ฉันถามว่าทำไมเธอไม่เคยบอกว่า คนที่เอาซุปมาให้ฉันคือพี่เทพ? !!” 

“คุณวาสุเทพขอไม่ให้บอกครับ  คุณวาสุเทพเป็นห่วง กลัวคุณรุ้งจะไม่สบายใจ” 

ปานรุ้งฟังคำว่า “วาสุเทพเป็นห่วง” ตัวเอง หัวใจมันเจ็บ ทั้งๆ ที่ตัวเองทิ้งอีกฝ่ายอย่างไม่เหลียวแล แต่วาสุเทพยังคงเป็นห่วง “พี่เทพ ...ยังห่วงฉัน” เกื้อได้แต่มองด้านหลังปานรุ้งด้วยความห่วงใย “ทั้งๆ ที่ฉันทำกับเขาอย่างนั้น เขาก็ยังห่วงฉัน....” ปานรุ้งหมุนตัว กลับมาสบตากับเกื้อ เพื่อให้มั่นใจในคำตอบ “เหรอเกื้อ ?”

“ครับ” เกื้อเอ่ยตอบพร้อมสบตาปานรุ้ง   

ปานรุ้งเจ็บปวด ก้มมองท้องตัวเอง “ในขณะที่พ่อแท้ๆ ไม่เคยคิดจะดูแลใส่ใจอะไรฉันกับลูกเลย” 

เกื้ออยากปลอบปานรุ้งเหลือเกิน “คุณรุ้ง ..” 

ปานรุ้งมองดวงดาวบนท้องฟ้าเพื่อพยายามกลั้นน้ำตา “ชีวิตฉันตอนนี้มันเหมือนดวงดาวพวกนั้นนะเกื้อ  มองไกลๆ มันช่างสุกสกาว  แต่ถ้ามองใกล้ๆ ..มันไม่ได้มีแสงสว่าง มันก็แค่ดาวเคราะห์ผิวขรุขระ..ไม่ได้มีแสง ไม่ได้สวยงามอย่างที่ใครๆ คิดเลย” หญิงสาวพยายามกลั้นสะอื้น “จะโทษใครได้ ..นอกจากตัวฉันเอง” 

“คุณรุ้งอย่าคิดมากเลยนะครับ ไม่ว่าจะเป็นคนที่คุณรุ้งเลือก หรือไม่ได้เลือก ทุกคนต่างรักคุณหนูทั้งนั้น” ปานรุ้งมองเกื้อ “และทุกคนที่รักคุณรุ้ง ..ต้องอยากให้คุณรุ้งมีความสุข ไม่ว่าจะเป็นคุณวาสุเทพ..” เกื้ออยากจะบอกว่าตัวเองก็ด้วย แต่รู้ตัวดีว่าไม่ควร “และคุณชูนาม”  


17 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง