บทละครโทรทัศน์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21 หน้า 2

บทละครโทรทัศน์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21 หน้า 2
Entertainment Report_1
23 เมษายน 2561 ( 02:11 )
9M
1
หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21
19 หน้า

“เป็นผลให้เสบียงอาหารในกรุงศรีอยุธยาเริ่มขาดแคลน  แม้ชาวบ้านทั่วไปจะยังไม่มีผลกระทบมากนัก  แต่กับคนยากจน หรือคนที่อพยพมาจากถิ่นอื่น นับเป็นปัญหาที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวัน”

 

ผ่านมา 1 เดือน ตำหนักกรมขุนวิมล คุณท้าวโสภากำลังควบคุมพวกข้าหลวงซ้อมรำอยู่  คุณท้าวโสภาดูไปบ่นไป “ให้มันพร้อมๆกันหน่อยแม่พวกนี้ วันพรุ่ง อย่าให้เสียชื่อตำหนักนี้เชียวนะ”

พวกข้าหลวงตั้งใจรำกันอย่างสวยงาม  คุณท้าวโสภาดูด้วยความพอใจ แมงเม่ายืนมองการซ้อมรำด้วยสีหน้าบึ้งตึง ขณะนั้นเองเป้าถือถาดใส่ขนมมาให้พวกข้าหลวงที่ซ้อมรำกินเป็นอาหารว่าง เป้าเห็นแมงเม่าเข้า  ยิ้มทักทาย “แม่แมงเม่า มายืนทำกระไรตรงนี้จ๊ะ”

แมงเม่าหน้าเครียด “ฉันไม่เข้าใจ  ข้าศึกล้อมเมืองมานานเดือน สู้รบบาดเจ็บล้มตายกันทุกวัน  ยังมีแก่ใจดูรำดูละครกันอีกรึ” เป้ายิ้มบางๆ “แต่วันพรุ่งเป็นวันมหาสงกรานต์ ถือเป็นวันปีใหม่ของผู้ดีเรา จะไม่เฉลิมฉลองกันได้อย่างไรเล่าจ๊ะ”

แมงเม่าไม่พอใจ “วันปีใหม่ผู้ดี  แล้วไพร่ที่ต้องพลัดที่นาคาที่อยู่ อดมื้อกินมื้อเล่า นี่นอกจากเราจะไม่ช่วยเหลือพวกเค้าแล้ว ยังจะฉลองบนเลือดบนน้ำตาของพวกเค้าอีกรึ” เป้าไม่ทันตอบ  คุณท้าวโสภาก็ดุสวนมา

“แม่สองคนนั่น  คุยกระไรกันโหวกเหวกเสียงดัง รบกวนคนอื่นเค้าไม่เห็นรึ”

เป้าหน้าจ๋อย “ขอประทานโทษเจ้าค่ะ” เป้าเดินถือถาดใส่ขนมเข้าไปให้พวกข้าหลวง

แมงเม่าหน้าเครียด “คุณท้าวเจ้าคะ สงครามยามนี้ทุกข์หนักนัก เราเป็นหญิงไปช่วยรบไม่ได้ แต่ก็หาควรจัดงานรื่นเริง ขณะที่นอกกำแพงเมืองกำลังเข่นฆ่ากันตายไม่ใช่หรือเจ้าคะ”

คุณท้าวโสภาไม่พอใจ “รบทัพจับศึก เกี่ยวกระไรกับพวกเราด้วยยะ มหาสงกรานต์ปีใหม่ ก็ต้องมีงานรื่นเริงประกวดประชันกันเป็นธรรมดา หล่อนอย่าขวางไปเสียทุกเรื่องนักเลย” คุณท้าวโสภายิ้มเยาะ “แลฉันจะบอกให้เด็กอย่างเจ้ารู้ไว้เอาบุญ ถึงหน้าฝนเมื่อใด น้ำก็จะท่วมจนพวกอังวะตั้งทัพไม่ได้ ต้องยกทัพกลับไปเอง จะกลัวกระไรกับศึกเพียงเท่านี้” คุณท้าวโสภาทิ้งค้อนแล้วเดินไปหาเป้า

แมงเม่าขบกรามแน่น น้ำตาคลอเบ้าด้วยความคับแค้นใจ ที่ไม่มีใครสนใจบ้านเมืองเลย

 

ค่ายพระยาตากตอนหัวค่ำเห็นพวกทหารบาดเจ็บมากมายหลายคน ต้องช่วยกันทำแผลเองอย่างทุลักทุเล เรียงรายกันเต็มไปหมด ส่งเสียงร้องโอดโอยกันไปทั่ว พวกชาวบ้านที่นั่งกินข้าวกัน แต่ละคนมีสีหน้าเศร้าหมอง  อดอยาก ได้ข้าวมา ก็เอาเกลือโรยแล้วรีบกินอย่างหิวโหย พระยาตากกำลังเดินตรวจค่ายมากับหลวงพิชัย ม่วง และพันหาญ พันหาญหน้าเครียด “พวกทหารที่มาใหม่ ไม่ใคร่มีฝีมือนัก ทำให้บาดเจ็บกันมากกว่าทุกคราว ดีที่ใจยังสู้ ไม่มีผู้ใดหนีทัพกันแม้แต่คนเดียวขอรับ” ม่วงรายงานพระยาตากต่อ


19 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง