บทละครโทรทัศน์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21 หน้า 3

บทละครโทรทัศน์ หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21 หน้า 3
Entertainment Report_1
23 เมษายน 2561 ( 02:11 )
9M
1
หนึ่งด้าวฟ้าเดียว ตอนที่ 21
19 หน้า

“แต่พวกชาวบ้านที่มาขอหลบภัยที่ค่ายเรา มีมากขึ้นทุกวัน กระผมเกรงว่าเสบียงอาหารจะไม่พอเลี้ยงนะขอรับ

“ฉันรู้ แต่อย่างไรก็ต้องช่วยไว้ก่อน แล้วค่อยพูดจาอธิบายให้พวกเขาเข้าใจ ถ้าอยากจะเข้าไปหลบในกรุงก็ให้ไป แต่ถ้าจะหนีไปที่อื่น ก็ช่วยเหลือตามสมควรก็แล้วกัน”

ขณะนั้นเอง ทุกคนก็เห็นเยื้อนขนเอาเผือก เอามันเผามาให้พวกชาวบ้าน  เยื้อนตะคอก

“เอ้า  เอาไปๆ  แล้วอย่ามาตายที่นี่ล่ะ ลำบากข้าต้องมาเก็บศพอีก”

เยื้อนสะบัดหน้าเดินหนี ก็มาเจอกับพระยาตากและพวกอีก

หลวงพิชัยอ่อนใจ “พูดกันดีๆไม่ได้รึนังเยื้อน อย่างไรก็คนเหมือนกัน เค้าหนีร้อนมาพึ่งเย็น เมตตากันบ้างเถิดวะ”

เยื้อนยิ้มเยาะ พูดน้ำเสียงแดกดัน “หนีร้อนมาพึ่งเย็น...  ตัวเองยังเอาตัวไม่รอดเลย มีกระไรให้พึ่งได้หรือเจ้าคะคุณหลวง” เยื้อนมองไปรอบๆ “พวกมันก็เหมือนฉันน่ะล่ะ  รอดที่อื่น เพื่อมาตายที่นี่”

หลวงพิชัยอ่อนใจมาก “ข้าระอาสันดานเอ็งจนคร้านจะด่าแล้ว รีบๆไปให้พ้นหน้าข้าเถิด”

เยื้อนสะบัดหน้า แล้วเดินเลี่ยงไปทางอื่น พันหาญมองตามเยื้อนแล้วส่ายหน้าเซ็งๆ

“เวรกรรมจริงๆ  ที่รับมันเอาไว้” ม่วงเซ็งๆ “ทนอีกไม่นานดอกพี่พันหาญ  ถึงหน้าฝนเมื่อใด พวกอังวะมันก็

ต้องหนีแล้ว  เราคงไม่ต้องเจอหน้าอีนังนี่อีก”

พระยาตากหน้าเครียดขึ้นมา ไม่เคยคิดว่าหน้าฝนคราวนี้จะหยุดอังวะได้ แต่ด้วยฐานะแม่ทัพจะพูดออกไปให้เสียขวัญก็ควร

 

บรรยากาศรื่นเริงยามเช้าในวัง พวกข้าหลวงต่างสวมชุดใหม่ เอาอาหาร ขนมต่างๆ ที่พึ่งทำเสร็จใหม่ๆ  มาให้กันเป็นของขวัญ พูดจายิ้มแย้มแจ่มใส ข้าหลวงแต่ละคนดูมีความสุข บางคนก็จับกลุ่มกันกินข้าว กินขนมในศาลา อาหารมากมาย กินทิ้งกินขว้างกันอย่างไม่สนใจ  กรมขุนวิมลเดินคุยมากับเจ้าจอมอำพัน โดยมีแมงเม่าเดินตามหลังมาด้วยสีหน้าเศร้าๆ กรมขุนวิมลยิ้มสบายใจ “เห็นอย่างนี้แล้ว ค่อยแช่มชื่นขึ้นมาหน่อย  ฟังแต่

เสียงปืนใหญ่ทุกเมื่อเชื่อวัน จนฉันใกล้จะบ้าแล้ว”

เจ้าจอมอำพันยิ้มขำๆ “ทนอีกสักหน่อยเถิดเพคะ ข้าศึกใกล้จะยกทัพกลับแล้ว ถึงตอนนั้นจะจัดงานให้ครึกครื้นกว่ามหาสงกรานต์ปีนี้ก็ได้นะเพคะ”

แมงเม่าหน้าเศร้าๆ “พวกอังวะ  เตรียมศึกมานับปี จะกลับไปง่ายๆ อย่างนั้นหรือเจ้าคะ”

กรมขุนวิมล และเจ้าจอมอำพัน หันมามองแมงเม่าด้วยสีหน้างุนงง ราวกับแมงเม่าพูดอะไรประหลาดออกมา

“ก็น้ำมันท่วม คนเราก็ไม่ใช่ปลา จะอยู่กันอย่างไรเล่า  พูดพิกล”

กรมขุนวิมลหัวเราะเล็กน้อย “เจ้าตัวดีไม่รู้ความ ก็พูดตามประสาเด็กน่ะแม่อำพัน”


19 หน้า

ข่าวบันเทิงที่เกี่ยวข้อง